مرکز اسناد انقلاب اسلامی

امام خمینی(ره) در 3 آبان 57 طی مصاحبه‌ای با خبرگزاری فرانسه در پاسخ به سؤالی درباره نظرات بازرگان ، سنجابی و ... مبنی بر سازش با رژیم پهلوی فرمودند: «من با روش آشتی و بینابینی مخالفم و از اول هم با این روش مخالف بودم. علت هم آن است كه این كار نه رژیم شاه را از بن‏ بست خارج می‏ كند و نه از فشار و اختناق و كشت و كشتار می‏ كاهد.
مرحوم سیداحمد خمینی معتقد بود كه برادرش به مرگ غیرعادی از دنیا رفته و به احتمال قوی در اثر مسمومیت به وسیله مأموران رژیم پهلوی شهید شده است. وی در این رابطه می‌گوید: «همین قدر می‌توانم بگویم كه وی چند ساعت قبل از شهادت، در مجلس فاتحه‌ای شركت می‌كند كه در آنجا بعضی از ایادی رژیم پهلوی دست اندركار دادن چای و قهوه در مجلس بوده‌اند.»
یكی از اعضای گروه مستشاری "هاروارد" درباره‌ عدم‌موفقیت برنامه‌های عمرانی ایران چنین اعتراف می‌كند: «با وجود كمك‌های اقتصادی و نظامی چند میلیارد دلاری از سوی ایالت متحده‌ بین سال‌های 1950 تا 1964 (1329 تا 1343) ، مِن‌جمله كمك فنی اصل چهار و این مسئله كه كمتر حوزه، نهاد یا ساختمانی بوده‌ كه از این منفعت بهره‌مند نشده یا دست‌كم یك یا چند كارشناس خارجی در آن حضور نداشتند؛ ایران به اندازه‌ كشورهای هندوستان، مكزیك، برزیل، مصر، چین یا حتی تركیه، مسیر مدرن‌سازی را طی نكرده است.»
"آنتونی پارسونز" ، سفیر انگلیس در ایران درمورد راهپیمایی تاسوعا و عاشورای 57 می گوید: «راه‌پیمایی تاسوعا و عاشورا از نظر عظمت و انضباط و ‌یكپارچگی نمونه و بی‌سابقه بود. هر دو روز [تاسوعا و عاشورا] از ساعت 9 صبح تا وقت ناهار من در پشت پنجره‌ اتاق خود صفوف راهپیمایانی را كه از خیابان فردوسی می‌گذشتند، نظاره می‌كردم. در مدت سه تا چهار ساعت عرض این خیابان و پیاده‌روها مملو از جمعیتی بود كه برای پیوستن به صفوف سایر راهپیمایان در حركت بودند و سیل جمعیت تا آنجایی كه چشم كار می‌كرد موج می‌زد. این خیابان فقط ‌یكی از مسیرهای راه‌پیمایی بود و من ارقام‌ یك میلیون تا‌ یك میلیون و پانصد هزار نفر جمعیت را كه درباره‌ تعداد شركت‌كنندگان در این راه‌پیمایی منتشر شد اغراق‌آمیز نمی‌دانم.»
در راستای كنترل فعالیت‌های علما و طلاب در تلگرافی كه ساواك مركز به ساواك قم ارسال كرد، خواهان اتخاذ تدابیری شدیدتر علیه طلاب و وعاظ فرستاده‌شده توسط امام خمینی(ره) شد؛ «نظر به اینكه از طرف خمینی به تمام طلاب و وعاظی كه برای محرم از قم به شهرستان‌ها حركت می‌نمایند، دستور شدید برای تبلیغ و تحریك داده شده است، لازم است كه در شهرها و قرأ مراقبت كامل بشود و عنداللزوم عناصر محرك را كه شناخته شده‌اند دستگیر نمایند. از پخش هرگونه اعلامیه و عكس خمینی جداً جلوگیری شود. ضمناً باید مراقبت نمود كه اگر علاوه بر این ‌اشخاص كسان دیگری، از اقدامات آنها ممانعت به‌ عمل آورده و در صورت لزوم دستگیر شوند، نتیجه‌ اقدامات معموله را هر روز گزارش دهید...»
امام خمینی(ره) طی سخنانی در 17 مهر 1357 در پاریس، با نفی هرگونه سازش با رژیم پهلوی فرمودند: «در داخله هم هر كس بگوید كه این [محمدرضا پهلوی] باید بماند یا خوب است بماند، این خائن است كه می‏گوید: خوب است بماند؛ برای اینكه در داخله همه دیدند كه این شخص چه می‏كند و با مردم چه كرده است.»
روز دوشنبه 13 مهرماه، سه روز پس از آغاز رای‌گیری و در پی شمارش آرا، نتایج قطعی انتخابات سومین دوره ریاست جمهوری اعلام شد كه براساس آن، از مجموع 16 میلیون و 847 هزار و 717 رای ماخوذه، "آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای" با كسب 16 میلیون و 8 هزار و 579 رای، یعنی معادل 95 درصد كل آراء به عنوان سومین رئیس‌جمهور ایران انتخاب شدند.
در گزارش‌های ساواك درباره برنامه های مبارزاتی امام خمینی(ره) در محرم 42 است: «علما و روحانیون مخالف كه به‌تدریج رهبری آنها به عهده‌ آیت‌الله روح‌الله خمینی محول می‌شد، تقریباً از سه ماه پیش به این طرف در انتظار رسیدن ماه محرم بودند تا آنجا كه آیت‌الله خمینی كه عید نوروز سال جاری را عزا اعلام نموده بود به كرات اظهار داشت عید شیعیان در سال جاری در محرم برگزار خواهد شد.»
در دوره رضاخان، مخالفت با مراسم عزاداری سیدالشهدا(ع) تا آنجا رسید كه به جای عزاداری كاروان شادی (كارناوال) در ایام عاشورا به‌راه انداختند و صنوف مجبور ‌شدند در برپایی این كاروان‌ها شركت و هر صنفی دسته‌ خود را شركت دهد. تا جایی كه در اواخر حكومت رضاخان حركت كارناوال‌ها مصادف بود با شب عاشورا، و دسته‌های رقاصه‌ها با ساز و آواز به پایكوبی و رقص در شهر به گردش درآمدند.
سعادتی كه از سال 48 تحت نظر دستگاه امنیتی شوروی بود، پس از پیروزی انقلاب اسلامی با نفوذ در دادستانی تهران پرونده مقربی را در اختیار گرفت. وی پس از دستگیری به سرقت نزدیك به 50 صفحه مهم از پرونده مقربی و تحویل آن به ك.‌گ.ب اعتراف كرد.