مرکز اسناد انقلاب اسلامی

بازخوانی مجاهدت‌های سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از جمله نهادهای تازه تأسیس انقلابی بعد از انقلاب اسلامی است که از همان ابتدا در مقابل تمامیت خواهی گروهک‌های ضد انقلاب ایستاد و توانست با از بین بردن گروهک‌های تروریستی و ضد انقلاب امینت را در کشور برقرار کند. چریک‌های فدایی خلق، سازمان مجاهدین خلق (منافقین )، گروهک فرقان و ... از جمله گروهک‌های ضد انقلابی هستند که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی توانست ضربه‌های جبران ناپذیری را به آنان وارد سازد و به تثبیت انقلاب اسلامی کمک کند.
در نوروز 1363 و همزمان با شکل‌گیری فضای انتخاباتی در کشور، اعضای نهضت آزادی تلاش کردند تا چند کرسی را در مجلس شورای اسلامی تصاحب کنند اما زمانی که با نظارت استصوابی شورای نگهبان رد صلاحیت شدند اقدام به هجمه علیه انتخابات، مجلس و شورای نگهبان کرده و با تحریم انتخابات مردم را به عدم شرکت در انتخابات تشویق کردند. در چنین فضایی امام خمینی با دفاع از عملکرد شورای نگهبان فرمودند: «با داشتن علما و قانون‌دان‌ها و حقوق‌دانان شورای نگهبان، ما آرام است دلهایمان برای اینکه در مجلس انشاالله مسائلی بر خلاف اسلام و بر خلاف مصالح مسلمین نخواهد گذشت. و اگر اشتباهی در مجلس واقع بشود شورای محترم نگهبان که در این دوره با کمال قدرت و استقلال عمل کرد در دوره‌های دیگر هم همینطور باشد و این ملت را و این دولت را و این کشور را به پیش ببرد.»
بر اساس اسناد لانه جاسوسی امریکا، محمدرضا پهلوی توسط مستشاران نظامی امریکایی ارتش را در جهت منافع امریکا طرح‌ریزی کرده و متناسب با خواست امریکایی‌ها سیستم‌های اطلاعاتی وسیع در آن پیاده کرده بود. از سوی دیگر نیز مستشاران امریکایی مستقیما ارتش را زیر نظر و کنترل خود در آورده بودند؛ امریکا در حقیقت ارتشی ساخته بود که به جای دفاع از منافع ملت ایران و به جای دفاع از استقلال ایران٬ می‌خواست برای دفاع از منافع او در منطقه باشد و در مقابل مردم عمل می‌کرد. در حقیقت ارتش ایران در زمان پهلوی دوم جزئی از نیروی نظامی امریکا بود که مجهز به آخرین جنگ‌افزارهای امریکایی مثل هواپیماهای F14 و F15 و اسلحه‌های امریکایی بود که حتی بعضی از آنها تنها در ارتش امریکا یافت می‌شد. آموزش و استقرار سیستم‌های اطلاعاتی وسیع در ارتش صرفا در جهت منافع مستقیم امریکا بوده است.
اخیراً شبهاتی درباره نظارت استصوابی شورای نگهبان از سوی برخی جریانات سیاسی در داخل و خارج از نظام مطرح می‌شود و این جریانات سعی دارد وانمود کنند سابقه نظارت استصوابی شورای نگهبان به دوران پس از رحلت امام خمینی (ره) برمی‌گردد٬ در حالیکه با بررسی رویدادهای تاریخی می‌توان شواهد بسیاری را دریافت که نظارت استصوابی شورای نگهبان در دوران حیات امام خمینی نیز وجود دارد. این شواهد تاریخی علاوه بر رد صلاحیت 106 نفر در نخستین انتخابات ریاست جمهوری توسط موسوی خوئینی‌ها، نظارت استصوابی شورای نگهبان در انتخابات میان‌دوره‌ای مجلس اول، ابطال انتخابات آذربایجان شرقی در اولین دوره خبرگان رهبری و ... است.
در ۲۳ مرداد ۱۳۸۱، «علیرضا جعفرزاده»، سخنگوی گروهک منافقین، نتیجه‌ جاسوسی‌های سازمان خود را با ارائه‌ تصاویری از سایت نیروگاه‌های اتمی نطنز و اراک افشا کرد و اعلام شد که جمهوری اسلامی ایران در نطنز و اراک تأسیسات غنی سازی اورانیوم و رآکتور آب سنگین ساخته است.
در تاریخ سیاسی ایران، چند رفراندوم برگزار شده است که دو مورد مربوط به قبل از انقلاب است و بعد از انقلاب هم در اوایل پیروزی انقلاب اسلامی، مردم برای تائید جمهوری اسلامی، به پای صندوق های رای رفتند اما ماهیت این رفراندوم‌ها با یکدیگر متمایز می‌باشد. هر چند رفراندوم یکی از مولفه‌ها و اصول نظام دموکراسی است اما استفاده ابزاری از آن در حیات سیاسی دولت‌ها به وفور مشاهده می‌شود که در قبل از انقلاب، عملکرد رفراندوم انحلال مجلس و رفراندوم انقلاب سفید در این زمینه ارزیابی می‌شوند اما مراجعه اصولی و حقیقی به آراء مردم در تعیین سرنوشت بعد از پیروزی انقلاب، یکی از پایه‌های مردم سالاری دینی بود که توانست اقتدار و مشروعیت نظام را بیفزاید.
آیت‌الله بروجردی در درس خارج فقه خود در بعضی از مواقع، ‌فتاوی علمای عامه را بیان می‌کردند و می‌فرمودند: سیر تاریخ فقه اسلامی با مطالعه در فتاوی عامه روشن‌تر می‌شود. به همین منظور آقا شیخ محمدتقی قمی را به مصر فرستادند تا به عنوان یک عالم شیعه‌ ارجح علمای دارالتقریب حضور داشته باشد و نماینده آیت‌الله در مرکز علمای اهل سنت یعنی الازهر مصر بود و با رؤسای الازهر تماس داشت و نامه‌ها مبادله می‌کرد. در اثر فعالیت‌ها و اقدامات آیت‌الله بود که شیخ شلتوت در یک فتوای تاریخی اعلام کرد:‌ "اگر کسی پیرو مذهب خمسه از جمله شیعه باشد،‌ شخص مسلمان می‌تواند در فروع به هریک از آنان رجوع کند." با این فتوا مذاهب شیعه برای اولین بار از طرف یک عالم سنی به رسمیت شناخته شد و در دانشگاه الازهر کرسی تدریس مستقل برای آن در نظرگرفته شد.
حسینعلی منتظری یکی از شخصیت‌هایی بود که با مواضع و اقدامات نسنجیده و در تضاد خویش با خط امام و انقلاب اسلامی، برای نظام جمهوری اسلامی و ملت ایران خطرات زیادی را آفرید تا جایی که معاندان و دشمنان انقلاب اسلامی سعی در نزدیک شدن به وی را داشتند تا از ساده لوحی و سطحی نگری وی سوء استفاده کنند. برخی از اقدامات وی که موجب خطر آفرینی برای انقلاب اسلامی می شد عبارت از؛ حمایت ازغائله کوی دانشگاه، حمایت از برخی از منافقان و جلوگیری از اعدام برخی از آنها که بعدها علیه انقلاب اسلامی به اقدامات نفاق گونه خویش ادامه دادند، حمایت از فتنه گران انتخابات سال88، نفوذ کارمندان سفارت آمریکا به بیت وی و بهره‌گیری و سوء استفاده از سادگی ایشان، حمایت از باند مهدی هاشمی، مقابله با آراء و دیدگاه های حکومتی امام خمینی(ره)، اظهارات دشمن پسند، دگرگونی در دیدگاه نظری و عملی منتظری در مورد ولایت فقیه و اقداماتی در راستای تضعیف مقام امام خمینی(ره) و رهبر معظم انقلاب اسلامی و... است.
امام خمینی(ره) علاوه بر تأسیس نهادهایی برای مبارزه با فقر و توجه به محرومین نظیر کمیته امداد ، بنیاد مستضعفان و ... ، بیشترین دقت و تمرکز را در این زمینه به سبک زندگی مسئولین و لزوم پرهیز آن‌ها از هرگونه اسراف و اشرافی‌گری داشتند؛ بطوری که آن را یکی از خطرهای جدی برای نظام جمهوری اسلامی بیان می‌کردند: « آن روزى که دولت ما توجه به کاخ پیدا کرد، آن روز است که باید ما فاتحه دولت و ملت را بخوانیم. آن روزى که رئیس جمهور ما خداى نخواسته، از آن خوى کوخ‏‌نشینى بیرون برود و به کاخ‏‌نشینى توجه بکند، آن روز است که انحطاط براى خود و براى کسانى که با او تماس دارند پیدا مى ‏شود. آن روزى که مجلسیان خوى کاخ‏‌نشینى پیدا کنند خداى نخواسته، و از این خوى ارزنده کوخ‌‏نشینى بیرون بروند، آن روز است که ما براى این کشور باید فاتحه بخوانیم.آن روزى که زرق و برق دنیا پیدا بشود و شیطان در بین ما راه پیدا کند و راهنماى ما شیطان باشد، آن روز است که ابرقدرتها مى‏توانند در ما تأثیر کنند و کشور ما را به تباهى بکشند.
یکی از ابتکارات امام خمینی(ره) که نتیجه تجربیات تحریم عید نوروز سال 1342 بود، اعلام عزای عمومی در نوروز 57 بود که نقش بسزایی در تداوم حرکت مردم ایفا کرد. درواقع این موضوع نشان می‌داد که مبارزات انقلابی مردم ایران محدود به ماه‌های محرم و مراسم عزاداری نمی‌شود. در عین حال، مبارزات مردم ایران در عید نوروز نشانگر آن بود که تا زمانی که رژیم غیرقانونی و سرکوبگر پهلوی روی کار است هیچ عیدی وجود نخواهد داشت. بر همین اساس مردم ایران برگزاری جشن عید نوروز را به پس از سقوط سلطنت پهلوی موکول کردند.
تازه های کتاب