در آستانه برگزاری سومین سال بزرگداشت روز تاریخنگاری انقلاب اسلامی نگاهی به آراء و نظرات پیشکسوتان این حوزه در پایان برنامه سال گذشته داشته‌ایم.

ایشان اعتقاد داشتند اگر قرار باشد به صفتی شناخته شوند آن صفت صلحی است که بین ایران و عراق برقرار کردند. چراکه وقتی افرادی ایشان را در دوران جنگ و بعد از آن به عنوان فرمانده جنگ معرفی می‌کردند ایشان ضمن عدم مخالفت با این عنوان ترجیح می‌دادند به عنوان فرمانده صلح یاد شوند.

اگر پشتیبانی توپخانه ارتش نبود هیچ‌گاه و هیچ‌گاه این ۱۵۰ کیلومتر اراضی اشغالی ایران آزاد نمی‌شد. سپاه از پدافند هوایی حمایت می‌خواست که به‌خوبی اجرا شد. 

به ما گفته بودند اگر موشک از زمین بلند شود به هوا برود نفری یک سکه بهار آزادی جایزه خواهید گرفت. اگر می‌گفتند هدف را بزند جایزه دارید قابل درک بود! موشک مگر می‌شود از زمین بلند نشود و ما هم شک کردیم و بعد متوجه شدیم کشور لیبی که این سامانه را داشت هیچ یک از موشک‌هایش از زمین بلند نشده! 25 بهمن 1365 یک جنگنده از ناصریه پرواز کرد. در 120 کیلومتری هدف را مشخص کردیم و اطلاعات را به اپراتور تعقیب هدف دادیم. اولین موشک را شلیک کردیم، موشک اول روی هوا بود که موشک دوم را شلیک کردیم و دومی هنوز نرسیده بود سومی را شلیک کردیم و این موشک سوم بود که به هدف اصابت کرد. این تنها هواپیمای میگ 25 بود که در دنیا توسط سامانه‌های زمین به هوا منهدم شد.

ساعت 12 سایت ما بمباران شد، ساعت 14 شهید ستاری به منطقه آمدند. ایشان همرزمان را جمع کردند و وعده دادند که اگر تا اول صبح رادار تجسس‌تان آماده نشود برای‌تان از گروه دزفول یا امیدیه رادار تجسس ارسال خواهم کرد. این را گفت که انگیزه‌مان کم نشود. صبح که شد رادار تجسس نیامده بود و ما طبق روال وارد اتاق عملیات شدیم دستگاه‌ها را روشن کردیم ولی به علت نبود رادار تجسس اسکوپ چیزی نشان نمی‌داد. یکدفعه تلفن رادار بندر امام تماس گرفت، گوشی را که برداشتم متوجه شدم شهید ستاری پشت خط هست و خودش در سایت رادار حضور دارد. ایشان گفتند 230 درجه 50 تا! عرض کردم چشمانم نمی‌بیند! گفت چشم‌هایت را ببند و موقعیت را هدف قرار بده! این اولین بار بود که ما بدون رادار تجسس می‌خواستیم اقدام به شلیک کنیم.

صدام با 192 فروند هواپیما آمد که نیروی هوایی ما را از جلوی پای خودش بردارد. این سناریویی بود که رژیم صهیونیستی در جنگ شش روزه انجام داد و هواپیماهای عراق، مصر و سوریه را در آشیانه ساقط کرد، درست شب قبل از جنگ و بعد از آن عراق دیگر هیچ وقت نتوانست نیروی هوایی داشته باشد که بتواند با نیروی هوایی اسرائیل مقابله کند. صدام همین سناریو را برای ما پیاده کرد اما موفق نشد.

آقای هاشمی در دوران بازسازی بعد از جنگ تلاششان بر این بود که به دنیا یکسری علائمی نشان بدهند که ما دیگر از ارزش‌های انقلابی و صدور انقلاب دست کشیدیم، تا شاید بتوانیم یک‌سری وام از نهادهای بین‌المللی بگیریم.

آشوب‌طلبی و غائله‌آفرینی ضدانقلاب در سال‌های ابتدایی پیروزی انقلاب اسلامی بحران‌های متعددی را برای کشور به وجود آورد. غائله‌ی پاوه در مرداد ۱۳۵۸ یکی از آن وقایعی است که با پیام تاریخی امام خمینی و همدلی ارتش، سپاه و نیروهای مردمی خاتمه یافت. در همین راستا، در سالروز آن رخداد تاریخی طی گفت‌وگویی با سرهنگ محسن قرهی از فرماندهان ارتش که در این سال‌ها به تحقیق و پژوهش پیرامون تاریخ جنگ می‌پردازد؛ به واکاوی غائله پاوه پرداخته‌ایم که مشروح آن در ادامه از نظر می‌گذرد.

وقتی تهاجمات ارتش عراق در فروردین سال ۱۳۶۷ آغاز شد و مناطق تصرف‌شده در شش سال، در فاصله‌ی چهار ماه بازپس گرفته شد، این جهان ذهنی در هم ریخت و مردم غافلگیر شدند. آگاهی جمعی و جهان ذهنی برای بازسازی نیاز به زمان داشت. جامعه وقتی در برابر یک وضعیتی غافلگیر می‌شود، بخشی از ذهنیتش به این سو می‌رود که چرا این طور شد. بخشی می‌رود به سمت اینکه ما پیروزیم و بخشی هم می‌رود به سمت خیانت و توطئه‌های پیچیده. وقتی که مسئله‌ی جنگ به عنوان مسئله‌ی استراتژیک در جامعه ادراک نشده باشد، پناه می‌برند به مباحث پیچیده و استفاده از موضوع خیانت.