حجت‌الاسلام رضوانی نماینده امام در پایگاه هوائی نوژه در گفت‌گویی با خبرنگار کیهان گفت: به باند فرودگاه پایگاه آسیب جزئی وارد شده است. وی افزود: این میگ‌ها بمبی نیز به داخل بخش مهمات پایگاه انداختند که خوشبختانه بطور معجزه آسایی منفجر نشد و این رخداد نشان داد که خداوند همواره یار و یاور مردم قهرمان ایران است چرا که در صورت وقوع انفجار قسمت اعظم نقاط حساس پایگاه از بین می‌رفت. وی احتمال داد که خلبان میگ‌های رژیم بعثی از ایرانیانی باشند که پس از پیروزی انقلاب از ایران به کشورهای مختلف گریخته‌اند.

در گزارش روز اول حمله همه‌جانبه ارتش بعث به خاک جمهوری‌اسلامی ایران آمده است: در محور دهلران، در قسمت پاسگاه چلات، درگيری نيروهای دشمن با نيروهای مستقر در پاسگاه شديد است. علاوه بر آن، نيروهای دشمن از قسمت رودخانه در حال پيشروی هستند. در محور صالح‌آباد ژاندارمری اعلام کرد: «نيروهای دشمن در ارتفاعات انجيره و شينو مستقر شده، پاسگاه‌‌های انجيره مورد تهديد قرار‌‌گرفته‌است».

جلسه ستاد پشتیبانی جنگ با حضور حاج آقا احسان‌بخش، استاندار و اعضای شورای تأمین استان تشکیل شد. در این جلسه مطرح کردیم که اگر می‌خواهید که تیپ تبدیل به لشکر شود، باید پشتیبانی کنید. حاج آقا احسان‌بخش فرمودند که آقا شما بروید و خوب بجنگید و ما نیز خوب پشتیبانی می‌کنیم. شما خیالتان راحت باشد. آقای همدانی شما تازه آمده‌اید با گیلان ما کار کنید، ما را نمی‌شناسید. من به شما قول می‌دهم، با تجار و بزرگان شهر جلسه بگذارم و موضوع را مطرح کنیم...

آيت‌الله موسوی جزايری می گوید:«انصافاً آیت الله خزعلی، منبرهای بسيار خوبی داشت و شاخصه‌ منبر او معرفی حضرت امام بود. چون ابتدای مرجعيت حضرت امام بود، تازه مرحوم بروجردی به رحمت خدا پيوسته بود. مردم هم هنوز تحت‌تأثير شخصيت آقای بروجردی بودند، مراجع را درست نمی‌شناختند. يك مقدار هم خوزستان ارتباطش با نجف بود، مرحوم حكيم و شاهرودی و عبدالهادی شيرازی بودند، نياز مبرمی‌‌ وجود داشت كه اساساً شخصيت امام برای مردم تفهيم شود و انصافاً آقای خزعلی در خوزستان در اين رابطه نقش بزرگی داشته‌اند و حق بزرگی داشته‌اند».

آيت‌الله خزعلی از منبريان فعالی بود که در طول سال‌های مختلف تا پیروزی انقلاب اسلامی هيچ‌گاه ارتباط خود را با خوزستان و فعاليت‌های سياسی اين منطقه قطع نكرد. به‌طور كلی در طول سال‌های آغاز و تداوم حركت انقلاب اسلامی به رهبری امام‌خمينی، همواره به‌عنوان يكی از نزديكان امام و از جمله روحانيونی كه در كار مبارزه و فعاليت سياسی حضور داشتند، فعاليت‌های بسيار زيادی را در اهواز و در جهت خط انقلاب اسلامی ‌‌انجام داد. از اين رهگذر بارها احضار، دستگير، زندان و تبعيد شد، اما همواره پس از هر دستگيری و تبعيد و زندان به عناوين مختلف باز به اهواز سفر كرده، شروع به فعاليت می‌كرد.

به دنبال شکست‌های پیاپی صدامیان در مصاف با نیروهای رزمنده اسلام، هواپیماهای متجاوز دشمن به صورت مذبوحانه و دیوانه‌وار یکی از روستاهای عرب‌نشین شمال اهواز را بمباران کردند. در اثر این جنایت، یک دختر بچه و یک پسر بچه از اهالی شهید شدند و ده‌تن دیگر از هموطنان مسلمان عربمان مجروح شدند. دشمن مزدور با این اقدام تجاوزکارانه برای هزارمین‌بار ثابت کرد که نه تنها مقررات بین‌المللی جنگ را رعایت نمی‌کند. بلکه قومیت عرب نیز ماسکی است که چهره خود را با آن پوشانده است.

اولین تصمیم آیت‌الله حاج شیخ هادى نیرى این بود كه یك راهپیمایى آرام و بى‌سروصدا برپا شود. این راهپیمایى را ظاهراً از مسجد آقاى حاج شیخ شروع كردیم و تقریباً به همانجا هم خاتمه پیدا كرد. هیچ‌كس حرفى نزد و فقط راه رفتیم. در این راهپیمایى مردم و حاج شیخ و دیگر علما حضور داشتند. آقاى حاج شیخ جلوى جمعیت مى‌رفت. كسى جرأت حرف‌زدن نداشت. حاج شیخ جوانب تظاهرات را حفظ و مراعات مى‌كرد. من به او گفتم و او قبول كرد که شعارهاى تندى بدهد، گفتم اشكالى ندارد و مهم نیست. دیگران هم با این گفته از ترسشان كاسته شد.

آيت‌الله مدنی در ميان استقبال گرم و با شكوه مردم در حالی كه به نفع امام‌خمينی و عليه رژيم شعار می‌دادند، وارد همدان شد و مردم، وی را تا منزلش مشايعت كردند. آقای حسن مشتاق در اين‌باره می‌گويد: «براي استقبال از آيت‌الله مدنی دو سه روز جلوتر تدارك ديده شد و كسانی كه بايد برنامه‌ريز اين جريان باشند را معلوم كردند. يك جلسه‌ مشورتی در منزل آقای حسينی تشكيل شد و افراد مسئول و وظايف آنان معين گردد و قرار شد كه دو روز بعد (هنگام ورود وی) مردم به استقبال او بروند. در جاده‌ ملاير از وی استقبال بسيار گسترده‌ای شد و مردم، او را سردست بلند كردند».

آیت‌الله سید محمود طالقانی از مبارزین جان بر کف انقلابی بود که در راه اعتلای فرهنگ مبارزه علیه رژیم پهلوی لحظه‌ای فروگذاری به عمل نیاورد. در مناسبت‌های مختلف و فرصت‌های پیش آمده با ایراد سخنرانی و روشنگری به افشاگری علیه رژیم پهلوی می‌پرداخت و در این راستا مورد تعقیب و آزار ساواک و شهربانی قرار گرفته بود. چندین بار توسط سازمان‌های مذکور دستگیر و به مناطق مختلف کشور تبعید شده بود که در محل‌های تبعید نیز دست از مبارزه برنمی‌داشت.

فاجعه 17 شهریور 1357 برگ ننگینی بود که پیکره و پرونده رژیم پهلوی را مختومه اعلام کرد. این ضایعه و کشتار چنان عظیم بود که واکنش‌های مختلف را به همراه داشت. در این راستا علما و بزرگان دینی با ارسال خبر و تلگراف همدردی خود را با این تجاوزگری رژیم پهلوی اعلام داشتند.