از نیمه‌ی دوم شهریور 1357 به بعد، آموزش و پرورش کرمانشاه کارمندان آموزش و پرورش، معلمان و دانش‌آموزان از عناصر عمده‌ی تشکیل‌دهنده و از جمله هسته‌های مهم ناآرامی و تظاهرات‌ها در کرمانشاه و شهرهای تابعه‌ی آن استان بودند. کانون معلمان که در پی اعتصابات گسترده‌ی معلمان کرمانشاه تأسیس شد، مرکزیت مهمی در انسجام مبارزات ضد‌حکومتی فرهنگیان کرمانشاه به‌شمار می‌رود.

آیت‌الله کمالوند در راستای مبارزه با رژیم پهلوی و حفظ اسلام و روحانیت از هیچ تلاشی فروگذار نبوده است. نفوذ گسترده وی در اقشار مختلف مردم موجب انسجام نیروهای مذهبی و جلوگیری از فعالیت‌های گروه‌های انحرافی می‌شد.

آيت‌الله سید عبدالحسین لارى با انتشار رساله‌ سياسى «آيات الظالمين» در سال 1314 هجرى، موضع خود را در قبال رژيم قاجار مشخص نمود. محتواى اين رساله، بيانيه‌اى تند عليه مظالم و حكومت‌هاى محلى است و مى‌توان دريافت كه او، در اجراى احكام فقهى خود، حاضر به انجام هرگونه اقدام خطرناكى بود.با اعلام پيروزى انقلاب مشروطيت، آيت‌الله لارى، دستور تشكيل انجمن‌هاى محلى با عنوان انجمن اسلامى را صادر نمود. اقتدار بى‌چون و چراى آيت‌الله لارى در فارس جنوبى و شهرت اقتدار و انضباط و هماهنگى نيروهايش، به شيراز و تهران رسيد و انقلابيون، او را با عنوان رهبرى مقتدر و تسليم‌ناپذير و مردمى مى‌شناختند و احترام خاصى براى او قائل بودند.

شعبه حزب توده در اصفهان از فعال‌ترین واحدهای آن در کشور بود، به‌طوری که اکثر نیروهای کارگری طرفدار آن بودند. دفتر حزب در دروازه دولت، بالای خیاطی درگاهی قرار داشت. این دفتر در جریان وقایع پس از غائله فرقه‌ دموکرات آذربایجان توسط طرفداران اتحادیه‌ کارگری و حزب دموکرات قوام‌السلطنه مورد هجوم قرار گرفت. مهاجمین، دفتر حزب را ویران کردند و از بالای ساختمان وسایل آن از جمله میز، صندلی و رادیو را به کف خیابان چهارباغ ریختند.

آیت الله قاضی که نقش محوری درمبارزات علیه رژیم پهلوی داشت به کارگران این دو کارخانه بزرگ از لحاظ مالی کمک می‌کرد. ساواک در گزارشی در تاریخ 27 آذر 1357 به این موضوع می‌پردازد و می‌نویسد:« برابر اطلاع موثق آقای قاضی طباطبایی مقدار قابل توجهی پول جهت کارگران اعتصابی کارخانجات ماشین سازی و تراکتور سازی بحساب کارگران در بانک بازرگانی واریز و اعتصابیون از آنها استفاده می‌نمایند.»

هم‌زمان با شروع اعتصاب‌ها در تهران و قم در آبان57، دانش‌آموزان و معلمان كرج اولين گروهي بودند كه دستبه اعتصاب زدند و الگويي سياسي براي ديگر كارمندان شدند. نخستين خيزش‌هاي دانش‌آموزان دبيرستان‌ها جهت تعطيلي كلاس‌ها و دامن‌زدن به اعتراض‌ها در فروردينماه 1357 شروع شد. اگرچه در پاييز سال57 بود كه اعتصابات فراگير شد و ساختار اداري و اقتصادي رژيم پهلوي را فلج ساخت، امّا پساز آنكه در 9آبان57 اعتصاب در شركت نفت گسترده شده و توليد متوقف گرديد، دامنه‌ي اعتصابات به‌سرعت گسترش يافت.

من سال‌های 1349 و 1350 به بوشهر می‌رفتم و اعلامیه‌ها و نوارهای امام و روحانیت را با همکاری «حجت‌الاسلام نبوی» و «عاشوری» منتشر می‌کردم که تعدادی از فرهنگیان نیز به‌طور مخفی به ما کمک می‌کردند. در تاریخ 25/9/1350 و هم‌زمان با ماه مبارک رمضان، به بوشهر رفتم و در حالی که به شدت زیر نظر ساواک بودم، روی منبر مطالبی سیاسی در حمایت از امام و نهضت روحانیت و انقلاب فلسطین و بیداری مردم گفتم.

پس از تبعید امام خمینی در سال 1343 ، مشکلات فعالیت‌های سیاسی می‌رفت تا خللی در عزم و اراده انقلابیون برای ادامه مبارزه ایجاد کند اما ، ماه مبارک رمضان دوباره امواج نهضت اسلامی را به راه انداخت. اعضای مؤتلفه و در رأس آن روحانیون مبارز بر آن شدند تا با سفرهای تبلیغی در ماه رمضان یاد و نام رهبر در تبعید خود را احیا کرده و مبارزه را تداوم بخشند.

سومین مأموریت بنده در تاریخ 8 آبان 1358 از سوی امام خمینی به علی‌آباد گرگان و منطقه‌ی گنبد قابوس بود. به هنگام سفر، امام مبلغی را در اختیار ما قرار داد كه در هزینه‏‌های جاری هیئت صرف شود. عرض كردم در این منطقه اهل سنت زیاد هستند و علما و طلاب آنجا نیاز به كمك و تفقد دارند، اگر صلاح می‏دانید در این رابطه به مسئولان مربوطه سفارش كنید. امام با این پیشنهاد موافقت كردند و به توصیه اقدام نمودند.بعد از یك هفته توقف در علی‌آباد به گنبد قابوس اعزام شدیم. آقای ابراهیمی و جمعی از شیعیان و اهل سنت گنبد استقبال كردند و وارد مدرسه‌ علمیه طلاب شدیم. با علمای اهل سنت و شیعه و مسئولان ادارات و جمعی از بزرگان شهر دیدار و گفتگو داشتیم.

آیت‌الله خامنه‌‌ای که خود در سال گذشته در بلوچستان به حالت تبعید سیاسی به سر می‌بردند، در مورد وضع خاص سیستان و بلوچستان فرمودند: مهم‌ترین خواست مردم این است که در سرزمین بلوچستان که سرشار حاصل‌خیزترین و مستعدترین و از لحاظ طبیعی غنی‌ترین مناطق ایران است؛ از این همه استعداد سرشار طبیعی استفاده بشود و بر روی این گنج عظیمی که مربوط به ملت ایران است مردم منطقه در آن گرسنگی سیاه و محرومیت عجیب باقی نمانند. آن‌ها کشاورزی می‌خواهند، راه می‌خواهند. نشریه و بهداشت و برق و وسایل ارتباط جمعی و لوله‌کشی و آب شیرین و از این قبیل نیازهای اولیه را طلب می‌کنند.