روز 15 خرداد 1368، آیت‌الله سید علی خامنه‌ای که یک روز قبل و در پی رحلت امام خمینی(ره)، از سوی مجلس خبرگان رهبری، به عنوان رهبر جمهوری اسلامی انتخاب شده بود، با محمود زعبی نخست‌وزیر وقت سوریه که در رأس هیأتی جهت عرض تسلیت و شرکت در مراسم تشییع پیکر مطهر حضرت امام وارد تهران شده بود، دیدار کرد.

امام از تاریخ عبرت می‌گرفت. قرآن به زیبایی می‌گوید که «لقد کان فی قصصهم عبرت لاولی الباب» (در سرگذشت گذشتگان برای کسانی که دارای خرد و اندیشه هستند، درس عبرتی وجود دارد). امام می‌دانست که دشمن اصلی و ام‌الفساد را باید مورد حمله قرار داد و به شاخ و برگ‌ها نباید توجه کرد.

«...باید ببینید چکاره‌اند این جمعیت‌هایی که افتاده‌اند توی این مملکت و دارند خرابکاری می‌کنند و مع‌الأسف، بعض اشخاص هم که متوجه این مسائل نیستند، یک‌ وقت آدم می‌بیند که طرفداری از اینها کردند یا یک چیزی گفتند، آنها از آن استفاده طرفداری کردند. اینها گول می‌زنند، همه را گول می‌زنند...»

پس از درگذشت آیت‌الله العظمی بروجردی یگانه مرجعیت شیعه در فروردین 1340، محمدرضا پهلوی اولین تسلیت‌نامه‌ را خطاب به آیت‌الله حکیم در نجف فرستاد. تحلیل‌ها و گمانه‌زنی‌های مختلفی پیرامون این اقدام رژیم صورت گرفت. عده‌ای برآنند که این اقدام با هدف رسمیت بخشیدن به مرجعیت خارج از ایران بود و رژیم به نوعی قصد تمرکززدایی از دستگاه مرجعیت در قم را داشت. برخی هم بیان تسلیت دربار پهلوی خطاب به آیت‌الله سید کاظم شریعتمداری و آیت‌الله سید عبدالهادی شیرازی که به فاصله کوتاهی پس از پیام نخست صادر شد را گواهی بر نقض ادعای گروه اول می‌گیرند. به هر ترتیب پس از فوت آیت‌الله بروجردی، آیت‌الله سید محسن حکیم مهم‌ترین گزینه‌های مرجعیت به ویژه در خارج از ایران یعنی کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس، پاکستان، افغانستان و هندوستان بود.

تلاش جهانى براى این بود که ما را بکشانند پاى میز مذاکره، آتش‌بس بدهند، [سپس] هیجان ما که فرو نشست، انگیزه‌ى مردم ما که تمام شد، سلاحها را که زمین گذاشتیم، بَعد بگویند خیلى خب در یک برنامه‌ى پانزده‌ساله، ده‌ساله، فلان امتیازات را از شما میگیرند، زمینهایتان را وجب‌به‌وجب میدهند...

آیت‌الله سبحانی گفت: علامه طباطبایی در تفسیر المیزان در آخر سوره آل عمران به صورت مفصل درباره حکومت اسلامی بحث کرده‌اند. چنین شخصی چطور می‌تواند مخالف امام باشد؟ اما اینکه انتظار داشته باشیم که همه افراد با امام یکسان باشند انتظار نابجایی است. سلیقه امام در مَسند ایجاد حکومت بود و همه فشارش را بر همان هدف وارد می‌آورد، ولی مسند علامه، مسند علمی بود.

حجت‌الاسلام والمسلمین مصطفی پورمحمدی: کتاب و کتابخوانی اساس تمدن فرهنگی جامعه است و پیوسته باید از سوی ما و همه دست‌اندرکاران چه بخش خصوصی و چه عمومی دنبال شود و در این عرصه سرمایه‌گذاری و پشتیبانی مادی و معنوی صورت بگیر

اگر ایران بحرین را از دست نمی‌داد، میزان ذخایر انرژی بیشتری را در اختیار داشت. همچنین از نظر ژئوپلیتیک منطقه، میزان دسترسی به آب‌ها برای ایران بسیار بیشتر بود

همگان نباید از این معنا غافل شوند که کتاب در دیروز، امروز و فردای کشور ما نقش بی‌بدیلی داشته و این عرصه مهم فرهنگی پیشران بسیاری از مسائل در حوزه آموزش، پرورش، تربیت، سبک زندگی، سیاست‌گذاری عمومی و... است. کتاب و کتابخوانی باید جایگاه والای خود را در سپهر فرهنگ این مرز و بوم حفظ کرده و ارتقا بخشد و لذا می‌بایست برای تحقق این مهم، سیاستگذاری‌های کلان و خرد فرهنگی را توامان طرح و پیگیری کرد.

کتاب «پس مرتضی کو؟» به قلم و تصویرگری کلر ژوبرت، نخستین جلد از مجموعه کتاب‌های «ستاره دنباله‌دار» است.