«... غلط کردی خودت در را باز کردی!‌ خانه‌ی ننه‌ جانت که نیست، سلول انفرادی است! برو بتمرگ تو! [من(عبد یزدانی)] پیراهن و زیر پیراهن را برداشتم و چکان چکان آوردم داخل سلول و گفتم: ما گرسنه‌ایم، ماه رمضان است و روزه بودیم، چیزی بدهید بخوریم!»

ماه رمضان فرصت مناسبی برای افشاگری علیه رژیم بود و هر روز تظاهرات ضد حکومتی در خیابان‌ها برپا بود. در تاریخ 28/4/1357 بعد از سخنرانی آیت‌الله دستغیب در مسجد جامع مردم به خیابان‌ها ریختند و با پخش عکس‌هایی از امام خمینی دست به تظاهرات زدند

به‌علت کارشکنی و توطئه‌های ضدانقلاب در برخی نقاط کشور رفراندوم جمهوری اسلامی با دشواری صورت گرفت یا به سرانجام نرسید.

پس از برگزاری رفراندوم، مردم همدان با 495108 رأی با قاطعیت، موافقت خود را با نظام جمهوری اسلامی اعلام كردند و فقط 885 رأی منفی در صندوق‌ها دیده شد.

صرف نظر از تبلیغ عده‌ای و عدم ارسال صندوق‌های رأی و مخالفت از اخذ رأی، ترکمن‌ها تلاش می‌کردند که به جمهوری اسلامی رأی بدهند و دلیل این مدعا این است که قسمتی از ترکمن صحرا تابع گنبد در قسمت بجنورد از صندوق‌های بجنورد استفاده کرده و به جمهوری اسلامی رأی دادند.

مدتى در ماه مبارك رمضان در دهى به نام «گشگ» در ده كيلومترى تخت‌جمشيد، هر روز با بهايى‌ها بحث مى‌كردم و مسلمانان را به كناره‌گيرى از آن‌ها ترغيب مى‌نمودم. از آن‌ها مى‌خواستم از لحاظ اقتصادى وابسته به بهايى‌ها نباشند. هنگام سخنرانى من در شب عيد فطر بهايى‌ها به مسجد حمله كرده، اطراف مسجد را تا نيمه‌ى شب محاصره نمودند؛ امّا با هوشيارى مسلمانان، مسجد از اختيار بهاييان خارج شد.

حدس ما کاملاً درست در آمد و تمام کسانی که در مدارس باعث تحصن و تظاهرات شدند از منافقین بودند و آن‌هایی که در خیابان­‌ها تظاهرات راه می‌اندازند و جلوی مردم شعار می‌­دادند، خودشان، پدرشان یا یکی از بستگان نزدیکشان  رسماً کد داشتند و حقوق‌بگیر ساواک بودند.

درگيرى مدرسه طالبيه از آنجا آغاز شد كه اعلاميه امام(ره) در مدرسه طالبيه، روى ديوار نصب شده بود. مأموران شهربانى به درون مدرسه ريختند تا اعلاميه را پاره كنند، امّا با مقاومت طلاب مدرسه مواجه شدند. اين درگيرى به بازار كشيده شد. با خیزش مردمى كه از مسجد مقبره بيرون آمده بودند، محاصره نيروهاى شهربانى شكسته شد و در تعقيب آنها مردم مسجد قزلى هم به تظاهركنندگان پيوستند.

رجبعلی طاهری با اشاره به مجلس بزرگداشت شریعتی در شیراز می گوید: در این گونه مجالس مهم‌ترین مسئله برای ما، آوردن اسم امام بود. این موضوع جزء استراتژی مبارزان انقلاب اسلامی بود

ایام نیمه‌ی شعبان جشن مفصلی برپا کردیم که هم‌زمان با آن شورای شهر تهران، مادر فرح را برای تفریح و خوش‌گذرانی به اوشان دعوت کردند و از ما خواستند نام او را به عنوان مادر میهن در جشن‌مان مطرح کنیم، اما به عنوان یک طلبه انقلابی و طرفدار امام خمینی (ره) با آن درخواست مخالفت کردم.