واقعیتهایی از شیوه برخورد شهید لاجوردی با زندانیان دهه ۶۰
پایگاه اطلاعرسانی مرکز اسناد انقلاب اسلامی؛ گزارشها و شواهد تاریخی حاکی از عطوفت و مهربانی شهید لاجوردی در برخورد با اعضای فریبخورده سازمان منافقین است. او معتقد بود آنها گول خوردهاند و باید برای اصلاح آنان تلاش کرد. به گفته محمد مهرآیین: «شهید لاجوردی، در رابطه با سمپاتها یا افراد رده پایین، یک کلاسی در خود زندان تشکیل داده بود. برای آنها در حسینیه شهید کچوبی کلاس میگذاشت و با برگزاری جلسات مصاحبه و مذاکره، سعی در تنویر افکار این فریبخوردگان داشت...»
حتی بسیاری از اعضای سازمان منافقین نیز که مدتی در زندان بودند از لاجوردی به نیکی یاد میکنند. طاهره باقرزاده، عضو نادم سازمان منافقین، درباره تبلیغات کاذب منافقین درباره برخورد با زندانیان در دهه ۶۰، در نشستهای توجیهی برای اعضا، مینویسد: «برای آشنا شدن با شرایط درون زندان و نحوه بازجوییها، گزارشهای متعددی میخواندم. در یکی از گزارشها نوشته بود که نظام برای گرفتن اطلاعات از زندانی، کودکان آنها را در حضورشان شکنجه میکند. با همین تصور و با آمادگی کامل نسبت به پذیرش این امر دستگیر شدم و انتظار داشتم کودک یک سالهام را زیر فشار قرار دهند؛ اما برخلاف پندارم، از همان لحظه بازداشت، نه تنها آسیبی به او نرسید؛ بلکه حتی در جهت تأمین امکانات و نیازهای بهداشتی و غذایی وی، مرا یاری کردند».
مریم آقازاده، عضو نادم دیگری از سازمان منافقین نیز درباره برخورد دادستان نظام جمهوری اسلامی با زندانیان وابسته به گروهکها میگوید: «.. واقعاً از آقای لاجوردی یک وحشت بهخصوصی داشتم؛ اما وقتی که در حسینیه دیدم آقای لاجوردی چطور به حرفهایمان گوش میدهد و با ما حرف میزند و بهعنوان یک مسئول مملکتی، برای من هوادار، مثل یک فرزند، ارزش قائل است، تأثیر مثبت زیادی رویم گذاشت. خودم در حسینیه آقای لاجوردی را دیدم که جارو میکرد و به ما گفت لطف کنید بروید آن طرف تا من زیر پایتان را جارو کنم...»
