مرکز اسناد انقلاب اسلامی

ازجمله اقداماتی که از جانب فعالان قومی ایران در چند سال اخیر روندی روبه رشد داشته و یکی از اصلی‌ترین شاخص‌های گسترش تمایلات تجزیه‌طلبانه قومیتهای ایرانی در چندسال اخیر شناخته می‌شود فعالیتهای خشونت‌آمیز این گروه‌هاست. نقش و تاثیر سیاست خاورمیانه‌ای دولت ایالات متحده در گسترش این اقدامات در سالهای گذشته به وضوح قابل مشاهده است. خبرگزاری رویترز با اعلام اینکه مقامات آمریکایی در ترغیب یک گروهک به نام جندالله به رهبری عبدالمالک ریگی برای انجام اقدام علیه جمهوری اسلامی در داخل خاک ایران دست دارند، می‌نویسد: آمریکا با رایزنی و تشویق گروهی از افراد مسلح پاکستانی، آنها را ترغیب به انجام یک سری عملیات چریکی در ایران کرده است.
امریکایی‌ها برای تکمیل پازل خود در حمایت از سازمان‌های تروریستی در اقدامی دیگر همراه با رژیم صهیونیستی و منافقین، شروع به ترور دانشمندان هسته‌ای جمهوری اسلامی کردند. جان کلاسر در مقاله‌ای در 4 نوامبر 2011 اظهار کرد: «امریکا برای متوقف نمودن برنامه هسته‌ای ایران به چند اقدام متوسل شده است: بهره‌گیری از تروریسم سایبر، کشتن هدفمند دانشمندان ایرانی، محاصره مالی و جنگ نیابتی.» همچنین پاتریک کلاسون دبیر ابتکار امنیتی ایران در بنیاد واشنگتن ترور دانشمندان هسته‌ای ایران را یکی از راه‌ها مقابله با ایران دانست و گفت: ترور«راهی است که در پیش‌رو قرار دارد.»
هرچند اولین عملیات مهم سازمان مجاهدین خلق در تهران (قبل از پیروزی انقلاب سلامی) ترور مستشاران آمریکایی بود، اما این سازمان با چرخشی قابل تامل، خود را به دامان آمریکا انداخت و تبدیل به ابزار ایالات متحده شد.بر اساس اسناد و مدارک موجود دولت امریکا سعی کرد با نزدیک شدن به منافقین و حمایت از فعالیت‌های تروریستی این سازمان طرح‌های خود علیه نظام جمهوری اسلامی را جامه عمل بپوشاند.
پس از تصرف سفارت آمریکا در تهران توسط دانشجویان مسلمان پیرو خط امام، اسنادی از حمایت امریکا از گروهک‌های تروریستی خصوصا گروهک فرقان فاش شد. در یکی از این اسناد با تاکید بر ارتباط همه جانبه "یک طلبه قدیمی" با سفارت و "وعده ترورهای هفتگی" وی به وزارت خارجه آمریکا آمده است: «یکی از اعضای فرقان افتخار می‌کرد که آنها در نظر دارند خرابکاری را با ترور هفته‌ای یک روحانی شروع کنند و تا رسیدن به موفقیت ادامه دهند. اشکال در این است که در اینکه موفقیت چقدر می‌تواند باشد به توافق نرسیدند. منبع بیان داشت اعضای گروه فرقان که با آن‌‎ها در تماس است، توجهشان را به اهداف داخلی معطوف کرده‌اند.»
آیت‌الله حاج میرزا جواد تبریزی بعد از عزیمت به ایران (1355)، به نهضت امام پیوست. معظم‌له پس از رحلت آیت‌الله سیدمصطفی همراه با علما و مدرسین حوزه‌ی علمیه‌ی قم با ارسال تلگرامی به محضر امام رحلت فرزندشان را تسلیت گفت. پس از فاجعه‌ی خونین 19 دی 1356 قم، همراه با روحانیت مبارز قم با انتشار اعلامیه‌ای اقدام رژیم در سرکوب قیام مردم قم را محکوم کرد. همچنین به دنبال سرکوب قیام مردم تبریز در 29 بهمن 1356 همراه با مدرسین حوزه‌ی علمیه‌ی قم با انتشار اعلامیه‌ای شدیداللحن، به سیاست سرکوب رژیم به شدت اعتراض کرد. پس از آن نیز فعالیت‌های خود را در قالب صدور اعلامیه‌هایی علیه رژیم ادامه داد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، به حمایت از نظام اسلامی پرداخت و با آغاز جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، به رزمندگان اسلام دلگرمی می‌داد.
علامه محمدتقی جعفری در تفسیر خطبه‌ی هشتادم نهج‌البلاغه به تحلیل ابعاد شخصیت زن می‌‌پردازد و قبل از هر چیز موضوع جایگاه زن و تفاوت آن را با مرد را که در طول تاریخ چه در اندیشه‌های غربی و چه در جوامع اسلامی مطرح بوده است، مورد بررسی قرار می‌‌دهد. علامه در مباحث خود راجع به موضوع زنان این سؤال را مطرح می‌‌نماید که آیا کسانی که آرزوی مرد شدن را به زنان تزریق می‌‌کنند، آرزوی چنگیز و نرون شدن را هم که فقط در مردان پیدا شده است، به زنان هدیه می‌‌کنند؟ و کدام زنی که اعتدال روانی داشته باشد، از زن بودن خود احساس ناراحتی می‌كند؟ و از دید وی زن به مرد و مرد به زن وابسته است؛ چنانچه عقل وجدان و نیز عدالت و قانون هر یك به دیگری وابسته‌اند.
نظر احسان طبری درباره کتاب «اصول فلسفه و روش رئالیسم»
بخشی از کتاب «چراغ روشنی‌بخش» از منشورات مرکز اسناد انقلاب اسلامی در برنامه «کتاب هفته» رادیو فرهنگ پخش شد.
نقش‌آفرینی حوزه علمیه قم در زمینه‌های فکری، علمی و دینی بی‌بدیل و بی‌مانند است؛ در تفسیر، بزرگان حوزه در تلاشی ستودنی، آثاری گرانبها خلق کردند که در صدر این آثار، مجموعه «المیزان» خودنمایی می‌کند. طی سال‌های بعد، این مسیر را علما و اندیشمندان بزرگی چون آیات میرزا محمد معرفت، عبدالله جوادی آملی، علامه میرزا حسن مصطفوی و حجت‌الاسلام شیخ محسن قرائتی پیمودند و هریک آثاری باارزش در این حوزه خلق کردند.
آیت‌الله‌ ملاعبدالله‌ مازندرانی‌ از مراجع و رهبران مشروطیت ایران در قرن سیزدهم و چهاردهم هجری است. در جنبش مشروطیت ایران و مخالفت با رژیم استبدادی، همراه و همگام با آخوند خراسانی و حاج میرزا حسین خلیلی تهرانی با ارسال نامه و تلگرام برای رهبران دینی و سیاسی ایران این جنبش را تأیید کردند و به دفاع از مشروطه‌خواهان پرداخته و با نشر اعلامیه‌های روشنگرانه نسبت به رویدادهای سیاسی و اجتماعی آن دوران موضع گیری می‌نمودند.پس از صدور فرمان مشروطیت و افتتاح مجلس شورای ملی، ایشان به همراه آیات عظام طی نامه‌ای گشایش مجلس را تبریک گفتند و با تأکید بر التزام به قوانین مجلس ضرورت پشتیبانی از آن را اعلام می‌کردند. با این حال گفته‌اند: بعد از استقرار مشروطه در ایران با توجه به اخباری که از کارها و تصرفا نادرست حکومت‌گران در امور کشور می‌رسید این شیخ بزرگوار دچار غم و اندوه فراوان گردید.
مقامات بلند پایه آمریکایی بارها و بارها در سخنان خود بر این موضوع تاکید کرده‌اند که در صدد هستند نظام جمهوری اسلامی ایران را از درون متلاشی و به کشور های کوچکتر تقسیم نمایند. در بسیاری از نمونه‌ها شاهد حمایت‌های نظری موسسات تحقیقاتی ایالات متحده از گروه‌های قومی تجزیه‌طلب ایرانی هستیم. بسیاری از بنیادهای تحقیقاتی آمریکایی از طراحان اصلی طرح‌های نظیر طرح خاورمیانه بزرگ، گفتمانهای قوم‌گرایی، تجزیه‌طلبی و فدرالیسم می‌باشند. استفاده از گفتمانهای مدرن و امروزی و تلفیق آن با قوم‌گرایی رایجترین و زیرکانه‌ترین شیوه‌های این موسسات است. این نهادها با به کارگیری گفتمان‌هایی چون آزادی، پلورالیسم از هر نوع به ویژه قومیتی، حقوق بشر، زبان مادری، آزادی انتخاب و ... که به ویژه در طرح خاورمیانه بزرگ مشهود است بسیاری از نخبگان قومی را در راستای اهداف خود جذب و تربیت می‌نمایند.