انتشار برای نخستین‌بار؛ علی امینی به روایت پسرش
پایگاه اطلاع‌رسانی مرکز اسناد انقلاب اسلامی؛ علی امینی، نخست‌وزیر ایران در دوره ۱۳۴۰ تا ۱۳۴۲، در سیاست خارجی خود نسبت به آمریکا رویکردی متوازن داشت. او تلاش می‌کرد تا رابطه ایران با ایالات متحده را به عنوان یک متحد استراتژیک حفظ کند، در عین حال، به حفظ استقلال ملی ایران و منافع آن در برابر نفوذ خارجی توجه داشت. امینی در پی اصلاحات اقتصادی و اجتماعی در ایران بود و برای دستیابی به این اهداف، نیازمند حمایت و همکاری با آمریکا بود. این روابط عمدتاً به دلیل کمک‌های اقتصادی و فنی آمریکا به ایران در قالب برنامه‌های مختلف، از جمله کمک‌های مالی و تکنولوژیکی، تقویت می‌شد.
با این حال، سیاست‌های امینی در راستای اصلاحات داخلی و تلاش برای مقابله با فساد و ناهنجاری‌های اقتصادی، موجب نگرانی برخی از بخش‌های حکومت و نیروهای وابسته به آمریکا شد. در همین راستا، در دوره نخست‌وزیری او، برخی از مقام‌های آمریکایی به دلیل نگرانی از روند اصلاحات و همچنین مشکلات ناشی از تعاملات اقتصادی و اجتماعی در ایران، فشارهایی را وارد می‌آوردند. در نهایت، علی امینی به دلیل تضادهای داخلی و خارجی از نخست‌وزیری استعفا داد.
ایرج امینی متولد 1314 دیپلمات، سفیر در تونس و فرزند دکتر علی امینی، نخست وزیر ایران است. وی بعد از اتمام تحصیلات عالیه خود در ایران، فرانسه و آمریکا، در سال 1344 به وزارت امور خارجه راه یافت و به مأموریت های لندن و سفارت در تونس رفت. با انتقال به وزارت دربار، چند سال مشاور اشرف پهلوی بود و به همراه او در سفرهای بسیاری به خارج از کشور حضور داشت و همچنین در این مدت با سمت مشاور هیأت نمایندگی ایران در اجلاسیه های مجمع عمومی سازمان ملل متحد شرکت کرد. ایرج امینی با روی کار آمدن دولت ارتشبد ازهاری از سفارت استعفاء داد و با تشکیل دولت شاپور بختیار، ایران را ترک کرد. وی بعد از مهاجرت به فرانسه، به کارهای پژوهشی رو آورد و به تألیف و ترجمه آثار ارزشمندی از جمله «بر بال بحران: زندگی سیاسی علی امینی»، «ناپلئون و ایران»، «الماس کوه نور» و ترجمه «جمهوری اول ترکیه» همت گماشت.
ایرج امینی در سال‌‌های اخیر در دوره‌های مختلفی به ایران آمد. از این رو خاطرات او از تاریخ معاصر طی جلساتی در گنجینه تاریخ شفاهی مرکز اسناد انقلاب اسلامی به ثبت و ضبط رسیده است که برای نخستین بار منتشر می‌شود.
