آیت‌الله حائری شیرازی بیش از هر چیز به سلوک تربیتی و اخلاقی شناخته می‌شود. او حتی به مسائل سیاسی هم که می‌رسد به نکات تربیتی نهفته در وقایع و رویدادها دقت می‌کند و این مهم در روایت‌های او نیز مشهود است. به بهانه سالگرد درگذشت این عالم متفکر سه روایت سیاسی - تربیتی از او منتشر شد.

شیخ‌ محی‌الدین (محمدصادق)‌ حائری‌ شیرازی‌ در سال‌ 1315‌ متولد شد. معارف‌ قرآنی‌ را از پدرش‌ فراگرفت‌ و ابتدایی‌ و دبیرستان‌ را در شیراز طی کرد. سپس‌ به‌ تحصیل‌ علوم‌ حوزوی‌ پرداخت‌. برای‌ تكمیل‌ معلومات‌ خود عازم‌ قم‌ شد و در دروس‌ امام‌ خمینی، آیت‌الله داماد و آیت‌الله بروجردی‌ شركت‌ کرد. با آغاز نهضت‌ اسلامی‌ مبارزات‌ خود را علیه‌ رژیم‌ پهلوی‌ آغاز كرد. حضور جدی‌تر او در جریان‌ انقلاب‌ از خط‌ پاسخ‌ به‌ سؤالات‌ شروع‌ شد. مركز فعالیت‌ آیت‌الله شیرازی‌ مسجدی به‌ نام‌ «شمشیرگرها» بود. او در سال‌ 1349 به‌ دلیل‌ مبارزات‌ سیاسی‌ مدت‌ سه‌ ماه‌ به‌ زندان‌ عادل‌‌آباد منتقل‌ شد. بعد از پیروزی‌ انقلاب‌ اسلامی‌ در اولین‌ دوره‌‌ انتخابات‌ مجلس‌ شورای اسلامی‌ از طرف‌ مردم‌ شیراز به‌ نمایندگی‌ برگزیده‌ شد. بعد از شهادت‌ آیت‌الله دستغیب‌ به‌ سمت‌ نمایندگی‌ حضرت‌ امام‌ و امام‌ جمعه‌ شیراز منصوب‌ شد و سه‌ دوره‌ نماینده‌‌ مردم‌ شیراز در مجلس‌ خبرگان‌ رهبری بود. وی در 29 آذر 1396 دارفانی را وداع گفت.

سپس آقای حائری را دعوت کردم تا در آنجا سخنرانی کنند. آقای حائری تحصیلاتش تمام شده بود و حالت انزوا داشتند نه مسجدی می‌رفتند نه منبری. هر کسی هم پیشنهادی می‌داد نوعاً به سختی قبول می‌کردند... به وی گفتم شما در این مسجد سخنرانی کنید و جوان‌ها را از خطر بهائیت نجات دهید.