بعد از آشنایی با انجمن دیدم من اسلام را منهای سیاست نمی‌توانم بپذیرم. اسلامی كه من مطالعه كرده بودم و صحنه‌هایی را كه دقیقاً به آن توجه كرده بودم كه ضربت خوردن حضرت امیر، زندگی حضرت علی(ع) تا ماجرای کربلا بود. وقتی این‌ها را مقایسه می‌كردم دیدم خیر، ما را دارند به یك جایی می‌كشانند كه اسم ما مسلمان باشد، رسماً هر بلایی سر ما آمد تحمل كنیم.

انجمن حجتیه با هدف گسترش مهدویت و مبارزه با بهائیت شکل گرفت اما ولایت را برای هر فقیهی به مثابه امری عام می‌دید؛ چیزی که با تشکیل حکومت اسلامی مطابق با اندیشه‌های امام خمینی در دوره استقرار انقلاب اسلامی نسبت چندان زیادی نداشت.

نقد اساسی به اندیشه و ایدئولوژی شیخ محمود حلبی (موسس انجمن حجتیه)، مبارزه او با عقلانیت و روش‌های علمی است که آثار نامناسبی در بخش‌های دیگر فکری او از جمله اندیشه‌های سیاسی و اجتماعی داشته است. همین رویکرد بود که او را به باور تعطیلی حکومت در عصر غیبت و اتخاذ نوعی از محافظه‌کاری سیاسی در دوران رژیم پهلوی کشاند و زمینه‌ساز همکاری آنها با ساواک، به خیال مبارزه با بهاییت شد. واقعیت این است که انجمن حجتیه حتی راهبرد درستی در مبارزه با بهاییت نداشت. از این‌رو اگر قرار باشد برای شناخت ایدئولوژی سیاسی انجمن حجتیه و شیخ محمود حلبی از یک مفهوم دقیق استفاده کنیم، بهترین مفهوم «آنارشیسم محافظه‌کارانه» است.