اردوگاه‌های اسرای عراقی در ایران حال و هوای دیگری داشت؛ بطوری که برخی از اسرا در زمان آزادی و عزیمت به کشورشان خواستار ماندن و ادامه زندگی در ایران شدند. فعالیت‌های مستمر فرهنگی در اردوگاه‌ها یکی از وجوه اثرگذاری رفتار و منش ایرانی‌ها بر اسرای عراقی بود. برگزاری مراسم جشن سال نوی میلادی برای اسرای مسیحی عراقی یکی از ده‌ها اقدام فرهنگی در احترام به ملت عراق از هر دین و مذهبی بود.

خبرنگاران و مسیحیان و پیروان سایر ادیان از ماه رمضان مسلمان‌ها استقبال می‌کردند. برای افراد غیر مسلمان روزه‌داری و عبادات مسلمین خیلی جالب و محترم بود. هر جایی که ما مناسک‌مان را انجام می‌دادیم برای آن‌ها جذاب و قابل احترام بود. خاطرم هست یک روز از وین با پرواز اتریش می‌آمدم. وقت نماز بود. به مهماندار هواپیما گفتم من یک جا می‌خواهم تا نماز بخوانم. سریعا برای من یک زیراندازی پهن کردند و جهات شمال و جنوب را هم به من نشان دادند تا بتوانم قبله را پیدا کنم. اروپایی‌ها هنگامی که می‌دیدند ما با خدا نجوا می‌کردیم خیلی ما را احترام می‌کردند. ما عبادات‌مان را به همراه عدالتخواهی‌مان در یک مجموعه‌ای به آنها ارائه می‌کردیم و به آنها می‌گفتیم که اگر ما مقابل ظلم ایستاده‌ایم بخاطر این است که زورگویی مخالف فطرت انسان و عقل است.