استعمار و سلطه‌طلبی امپریالیسم این گذشته آرام و انسانی متدینان مشرق زمین را درهم ریخت و خونریزی و قتل و ویرانگری را جانشین آن کرد. آنچه را که در رابطه با ایران یادآور باید شد، پیوندی است که صهیونیسم با فراماسونری از یکسو و بهائیت از سوی دیگر پیدا می‌کند و در خدمت نظام سلطنت استبدادی پهلوی آسیب‌های فراوانی را به حاکمیت ملی و فرهنگی ایران وارد می‌سازد. زمانی که استعمار در خط تکه‌تکه کردن سرزمین‌های اسلامی (بالکانیزاسیون) وگسترش اندیشه‌ها و ارزش‌های غربی قرار گرفت.

اگر قرار باشد سازوکار انتخابات و فرایند نماینده‌گزینیِ برای مجالس شورای ملی دوره پهلوی را فقط با یک واژه توصیف کرد، باید گفت به‌معنای دقیقه کلمه: «افتضاح» بود. هم‌چنان‌که نتایج مترتب بر چنین انتخاباتی هم، که در مجالس آن روزگار نمود پیدا می‌کرد، بی‌هیچ اما و اگر و کمترین اغراقی: «مضحک» بود. و هم‌چنان که خواسته شاه بود فقط کسانی به‌عنوان کاندیداهای احزاب وارد عرصه مضحکه انتخابات می‌شدند که پیشاپیش مراتب سرسپردگیِ بی‌حرف و حدیثِ آنان به‌رژیمِ استبدادگرا و مردم‌ستیزِ پهلوی، از سوی ساواک و دیگر دستگاه‌های امنیتی و سیاسی، مورد تأیید و تأکید قرار گرفته بود.