۲۶ مهرماه ۱۳۵۹ محمدعلی رجایی، نخست‌وزیر وقت ایران در راس هیئتی به منظور سخنرانی در سازمان ملل راهی آمریکا شد؛ یکی از حواشی این سفر دیپلماتیک درخواست مقامات آمریکایی برای ملاقات با نخست‌وزیر ایران بود که با امتناع مقام ایرانی مواجه گشت.

محاكمات بعد از انقلاب در هیچ کجای دنیا با محاكمات عادی شباهت ندارد. در تمام انقلابات دنیا، گروه مخالف را به سرعت قلع و قمع می‌کنند، اما این تنها انقلاب اسلامی ایران بود که برای محاکمه مخالفانش دادگاه تشکیل می‌شد و تا شش ماه بعد از پیروزی آن تعداد اعدامی‌ها به دویست نفر هم نمی‌رسید. در حالی که با آن کینه و نفرتی که در مردم نسبت به عوامل رژیم وجود داشت، ممکن بود در همان چند روز اول، دویست هزار نفر تنها به دست مردم کشته شوند، اما امام با درایت خاص خود، درست یک روز پس از پیروزی انقلاب و در روز بیست و سوم ۱۳۵۷ اعلام کرد که هیچ کس حق ندارد با مسئولان رژیم گذشته و هر کسی که به نحوی با آن‌ها در ارتباط بوده، برخورد فیزیکی داشته باشد. فقط آن‌ها را دستگیر کنید و تحویل دادسرا دهید. هیچ کس حق ندارد خودش وارد عمل شود.

در ایام انتخابات منافقین هم همه جا کاندیدا داشتند. میلیشای آن‌ها در کوچه‌ها و خیابان و فرمانداری و این‌ها یک بساطی درآورده بودند، یک ناامنی بوجود آوردند. من رفته بودم فرمانداری دیدم میلیشیای آن‌ها دخترها و پسرها همه بیرون فرمانداری نشستند هیچ‌کس هم جرأت کاری ندارد. انتخابات ساری به دوره دوم کشید. با علما جمع شدیم و مرحوم شهید عبدالوهاب قاسمی را به عنوان کاندیدای خود معرفی کردیم و رأی آورد.