آقاى آذرآبادى می‌گوید: «یک روز امام مصلحت اسلام را در این دید که سه فرزندم شهید شوند، روز دیگرى مصلحت اسلام را در این دیده است که قطعنامه صلح را قبول فرماید، سمعآ و طاعه، و اگر روزى هم برسد و مصلحت اسلام را در این ببینند که مرا امر کنند و بگویند مصلحت اسلام در این است که باید بروى و دست صدام را ببوسى، نمی‌گویم چرا؛ بلکه مى‌گویم امام من، مصلحت اسلام را این چنین تشخیص داده و مى‌روم عمل به وظیفه مى‌کنم».