در حالی که برخی حامیان رژیم پهلوی هنوز باور دارند «اگر زور بیشتری به کار می‌رفت، انقلاب ۵۷ رخ نمی‌داد»، علی امینی نخست‌وزیر پیشین و از نزدیکان سابق شاه در مصاحبه‌ای صریح پس از انقلاب تأکید می‌کند که ریشه‌ی اصلی فروپاشی نه کمبود شدت سرکوب، بلکه نبود «رضایت نسبی» در جامعه، نابرابری فزاینده‌ی ثروت نفتی، و ناکارآمدی ابزار‌های کنترل اعتراضات بوده است؛ حکومتی که به جای تجهیز پلیس به گاز اشک‌آور و باتوم، تانک به خیابان آورد و مردم را «حیوان» فرض کرد که همیشه تسلیم خواهند ماند.