در نوامبر سال 1974 آن گاه که سازمان ملل قصد داشت تا قطعنامه 3236 را مبنی بر به رسمیت شناختن فلسطین تصویب کند یاسر عرفات جمله ای پرآوازه در سخنرانی خود در این سازمان گفت: «من با یک شاخه زیتون [نماد صلح] و سلاح یک جنگجوی آزادی به اینجا آمده‌ام. نگذارید شاخه زیتون از دست من بیفتد.» این جمله نشان دهنده تمایل عرفات به صلح بود اما با تأکید بر این نکته که درصورت عدم احقاق حقوق فلسطین ادامه جنگ و نزاع اجتناب ناپذیر است.