آیت‌الله سید صدرالدین صدر در دوران حکومت رضاخان به همراه آیات سید محمدتقی خوانساری و سید محمد حجت، تدریس و سرپرستی حوزه علمیه را بعد از وفات آیت‌الله شیخ عبدالکریم حائری بر عهده داشت. او در امور اجتماعی و مشکلات زندگی مردم، هم بسیار حساس بود و هم گره‌گشا و یار و یاور مردم.