پس از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷، ایالات متحده آمریکا و سازمان اطلاعات مرکزی (سی‌آی‌ای) تلاش‌های گسترده‌ای را برای بازیابی شبکه‌های اطلاعاتی خود در ایران آغاز کردند. یکی از راهبردهای کلیدی سی‌آی‌ای، جذب افسران و مدیران پیشین ساواک بود که پیش از انقلاب در رأس امور اطلاعاتی و امنیتی کشور فعالیت داشتند. این افسران که با ساختارهای سیاسی، قومی و اطلاعاتی ایران آشنا بودند، نقش مهمی در تقویت نفوذ سی‌آی‌ای در گروه‌های مختلف ایفا کردند.