تغییر نام تاریخی «خلیج فارس» به «خلیج عربی» در نیمه قرن بیستم و به‌ویژه پس از پایان جنگ جهانی دوم و اوج‌گیری ناسیونالیسم عربی، عمدتاً دلایل سیاسی و ایدئولوژیک داشت. در مقابل از سوی ایران نیز همواره تلاش‌ها برای حفظ هویت و نام حقیقی خلیج فارس ساری و جاری بوده است. در لابلای اسناد، نامه‌ای از یک ایرانی در سال 1347 شمسی وجود دارد، که در آن نویسنده با استناد به منابع تفسیری و تاریخی دانشمندان عربی و استنساخ نقشه‌های موجود در آثار آن‌ها حقانیت نام تاریخی «خلیج فارس» را ثابت می‌کند.