شاه آدمی با ترس‌های عمیق و فراگیر بود؛ و وقتی این ترس‌ها غالب می‌آمدند، شاه مانند هنگامی که منابع قدرت روانی‌اش ضعیف شد، به یک سیر قهقرائی گرفتار آمد. بازگشت به خصوصیات منفعل اوان کودکی که موجب کناره‌جویی‌اش می‌شد. این کناره‌جویی می‌تواند شکل‌های مختلفی پیدا کند. فرار، بی‌قیدی روانی، و حتی اندیشیدن به شکل نهایی کناره‌جویی: یعنی خودکشی، شاه تقریبا در این سه زمینه استاد بود.