حسن طوفانیان، از خلبانان و افسران نیروی هوایی در دوران پهلوی اول که بعدها به درجات بالای نظامی رسید، در خاطرات خود تصویری بی‌پرده از روز‌های آغازین اشغال ایران در شهریور ۱۳۲۰ ترسیم می‌کند. او که در فرودگاه دوشان‌تپه مستقر بوده، از غیرمسلح بودن هواپیما‌های نظامی(به‌دلیل نیامدن مسلسل‌های سفارش‌داده‌شده از انگلستان)، و فروپاشی کامل انضباط در پادگان‌ها روایت می‌کند. طوفانیان همچنین به نقش مهندسان انگلیسی مستقر در ایران و کارشکنی آنها در تجهیز نیروی هوایی اشاره دارد.

ارتشبد طوفانیان در خاطراتش به بی‌خبری خود از نارضایتی مردم نسبت به حضور مستشاران خارجی اعتراف می‌کند و مسئولیت این مهم را به ساواک منتسب می‌کند. او به نکات مهمی درباره حضور نیرو‌های مستشار آمریکایی و هزینه بالای آنها اشاره می‌کند.