در نوزدهم آذر ۱۳۰۹، تشکیلات کل نظمیه مملکتی در گزارشی محرمانه به دفتر مخصوص شاهنشاهی اعلام کرد که اتباع ایرانی مسافر یا مقیم دبی، شارجه و عمانات با بدرفتاری متنفذین محلی روبه‌رو هستند؛ بدرفتاری‌ای که نه‌تنها شامل ممانعت از ورود کسانی می‌شد که لباس متحدالشکل ایرانی بر تن داشتند، بلکه با بی‌توجهی کامل حکومت‌های محلی به شکایات ایرانیان همراه بود و مقامات نظمیه آن را نتیجۀ تحریکات عمّال انگلیس می‌دانستند.

سیاست‌های دین‌زدایی رژیم پهلوی اول، با صدور بخشنامه‌های محرمانه وزارت داخله جهت ممنوعیت مطلق دسته‌های عزاداری و روضه‌خوانی، وارد فاز جدیدی از خفقان ساختاری شد. اسناد مکتوب و گزارش‌های مطبوعاتی آن دوره، به‌ویژه هم‌زمانی تحمیلی و برنامه‌ریزی‌شده‌ی جشن‌های شصتمین سال تولد رضاشاه با ایام سوگواری محرم در اسفند ۱۳۱۶، پرده از استراتژی آشکار رژیم برای جایگزینی مناسک مذهبی با زرق و برق تجدد شاهنشاهی برمی‌دارد.