دوران ریاست‌جمهوری ابوالحسن بنی‌صدر، ایامی سرشار از تنش میان او و حزب جمهوری و محمدعلی رجایی نخست‌وزیر بود. پس از صدور حکم عدم کفایت سیاسی بنی‌صدر در ۳۱ خرداد ۱۳۶۰توسط مجلس، دومین دوره‌ی انتخابات ریاست‌جمهوری برگزار شد. محمدعلی رجایی به ریاست‌جمهوری برگزیده شد، با این حال با انفجار دفتر نخست‌وزیری در هشتم شهریور ۱۳۶۰ رجایی در قامت رئیس‌جمهور تنها ۲۸ روز مجال خدمت پیدا کرد. شهادت رجایی و باهنر موجب واکنش‌های زیادی در کشور شد. با این حال واکنش رضایت‌آمیز بنی‌صدر رئیس‌جمهور معزول ایران از این اقدام تروریستی برای بسیاری از فعالان سیاسی ایران تعجب‌آور بود.

مى‌بینید که چقدر ماهرانه دشمن به وحدت و همبستگى مردم لطمه مى‌زند و حمله مى‌کند. چقدر حساب شده... اصلا ترک و کرد و عرب و فارس معنا ندارد، همه مسلمانید و همه انسان، ولى دشمن اینها را بزرگ مى‌کند، اصلا اسم انقلاب ما آمد که مسأله شیعه و سنى مطرح نباشد و همه برادر باشند، ولى ضد انقلاب مى‌خواند که مى‌دانى این انقلاب براى چیست؟ براى این که توى سنى را چنین و چنان بکنند و شیعه‌ها حکومت کنند. مسأله‌ى شیعه و سنى را که اصلا مطرح نبود بزرگ مى‌کنند.