در دو دهه پیش از انقلاب، شمار مدارس ابتدایی ایران از حدود ۵٬۴۰۰ به نزدیک ۲۴ هزار رسید و نرخ باسوادی در فاصله ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۶ تقریباً دو برابر شد. با این همه، بر پایه گزارشی که سیا و وزارت بازرگانی آمریکا در سال ۱۹۷۳ درباره جامعه ایران تهیه کردند، شمار بی‌سوادان کشور کم نشد و به نزدیک ۱۲ میلیون نفر رسید. این گزارش، که سال‌ها بعد برای انتشار عمومی تأیید شد، نشان می‌دهد آموزش ایران در آستانه دهه ۱۳۵۰ هنوز میان گسترش کمّی و کیفیت آموزش شکاف داشت.