خروج امام خمینی از عراق در مهر ۱۳۵۷، صرفاً جابه‌جایی یک رهبر سیاسی از کشوری به کشور دیگر نبود؛ این رویداد نقطه عطفی در تاریخ انقلاب اسلامی به شمار می‌رفت که معادلات مبارزه با رژیم پهلوی را دگرگون ساخت. اسناد ساواک نشان می‌دهد که مقصد اولیه امام، کویت و سپس سوریه بود، اما جلوگیری دولت کویت از ورود ایشان، نهضت اسلامی ایران را از فضای محدود نجف به کانون توجه رسانه‌های جهانی در نوفل لوشاتو کشاند.