علامه دهخدا در واپسین لحظات عمر، در حالی که دکتر محمد معین او را رو به قبله نشانده بود، عبارت «که مپرس» از غزلی از حافظ را بر زبان آورد؛ معین دیوان حافظ را گشود و با خواندن بیت «گشته‌ام در جهان و آخر کار / دلبری برگزیده‌ام که مپرس» شاهد واپسین لحظات زندگی ادیب نامدار ایران بود.