وقتی نام تیمور بختیار، رئیس مخلوع ساواک، در حضور امام خمینی به میان آمد، پاسخ ایشان چنان تند بود که واسطهٔ پیام را ناچار به ترک مجلس کرد. سندی که اکنون، همزمان با یادکرد حکم غیابی اعدام بختیار، بازخوانی می‌شود.

بعد از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ که آمریکایی‌ها طراح و مجری اصلی آن بودند، شبکه‌ی نظامی حزب توده که تمایل به حفظ منافع شوروی در ایران داشت کشف و متلاشی شد و حدود ۶۰۰ نفر از افسران نیروهای نظامی آن دستگیر و محاکمه شدند. در این مقطع آمریکایی‌ها و انگلیسی‌ها برای جلوگیری از نفوذ دشمن دیرین و حریف قدرتمند خود برای جلوگیری از گسترش کمونیزم شوروی در ایران و احاطه‌ی کامل بر فعالیت‌های مخفی سایر جریان‌های سیاسی مخالف، سازمانی به نام «سازمان اطلاعات و امنیت کشور» (ساواک) تأسیس کردند و سرلشکر تیمور بختیار را برای ریاست آن در نظر گرفته شد. لازم به ذکر است که سرلشکر تیمور بختیار، چنان‌که از نامش پیداست منتسب به ایل بختیاری بود و با ورود ثریا اسفندیاری به عنوان ملکه به دربار محمدرضا پهلوی، به دربار وارد شد و چنان رشد کرد که مأموریت تشکیل و ریاست بر سازمان اطلاعات و امنیت کشور به وی واگذار شد.

ساواك در سال ۴۷ گزارش می‌دهد كه تیمور بختیار در حین حمل غیرقانونی سلاح در لبنان بازداشت می‌شود و در این گزارش می‌نویسد: تیمور بختیار قصد سفر به سوریه، عربستان و عراق را داشت