آیتاللهخامنهای در برابر قذافی: سرنوشت امام موسی صدر، مطالبهای فراموشنشدنی
پایگاه اطلاعرسانی مرکز اسناد انقلاب اسلامی؛ محمدجواد ماردشاهی(مشاور امنیتی آیتالله خامنهای در دوره ریاست جمهوری) در گفتوگو با گنجینه تاریخ شفاهی مرکز اسناد انقلاب اسلامی، از مطالبهگری آیتالله خامنهای ذرخصوص سرنوشت امام موسی صدر روایت میکند.
در میانهی دههی شصت و در اوج جنگ تحمیلی، جمهوری اسلامی ایران برای تقویت بنیه دفاعی خود در شرایطی دشوار قرار داشت. تحریمهای گسترده بینالمللی و فشار قدرتهای بزرگ باعث شده بود که دسترسی ایران به تجهیزات نظامی بسیار محدود شود. در همین مقطع، آیتالله سیدعلی خامنهای ـ که آن زمان مسئولیت ریاستجمهوری را بر عهده داشت ـ سفری رسمی به لیبی انجام داد تا با معمر قذافی، رهبر آن کشور دیدار و گفتوگو کند.
قذافی که خود را مدعی رهبری جنبشهای انقلابی در جهان عرب میدانست، همواره کوشیده بود با طرح دیدگاههای خاص و جنجالی، جایگاهی ممتاز در عرصه سیاست منطقهای برای خود دستوپا کند. او در دیدار خصوصی با آیتالله خامنهای، وعدهی انتقال موشکهای اسکاد به ایران را مطرح کرد. این پیشنهاد در واقع نوعی معامله سیاسی بود؛ قذافی انتظار داشت که در دیدار عمومی، هر سخنی که علیه جمهوری اسلامی یا مواضع آن مطرح کند، با سکوت طرف ایرانی روبهرو شود.
با آغاز جلسه رسمی، قذافی در حضور جمعی از مقامات و خبرنگاران، سخنانی تحریکآمیز بر زبان آورد. ابتدا نسبت به امام خمینی(ره) اظهاراتی انتقادی مطرح کرد، سپس با نگاهی تحقیرآمیز به جایگاه تاریخی «خلیج فارس»، بر نامگذاری جعلی و غیرایرانی آن پافشاری نمود. در نهایت نیز، با اشاره به پیگیریهای مداوم ایران درباره سرنوشت امام موسی صدر، رهبر شیعیان لبنان که در سال ۱۳۵۷ در سفر به لیبی ناپدید شده بود، با لحنی تند از این مطالبه انتقاد کرد. قذافی تصور میکرد که وعدهی موشکها کافی است تا رئیسجمهور ایران در برابر این مواضع حساس، زبان در کام گیرد.
اما برخلاف این انتظار، آیتالله خامنهای با قاطعیت و صلابت سخن گفت. او با استناد به جایگاه رفیع امام خمینی(ره) به عنوان رهبر انقلاب اسلامی، از شخصیت ایشان دفاعی کوبنده به عمل آورد. سپس بر اصالت تاریخی و هویتی نام «خلیج فارس» تأکید کرد و اجازه نداد قذافی در این باره تحریفگرایانه سخن بگوید. مهمتر از همه، در مسئله امام موسی صدر، سخنان قذافی را به کلی رد کرد و بار دیگر خواستار روشن شدن سرنوشت آن رهبر مبارز و انقلابی شد.
