از حضور گسترده زنان تا روحانیون طرفدار بختیار!
پایگاه اطلاع‌رسانی مرکز اسناد انقلاب اسلامی؛ روزهای بهمن ماه ۱۳۵۷ سراسر ایران صحنه تظاهرات علیه رژیم پهلوی بود. روزشمار وقایع به خصوص در تهران روزهای ملتهبی را نشان می‌دهد. رخداد‌های مهم ۷ بهمن ۵۷ بیش از پیش در اعتراض به بستن فرودگاه توسط بختیار، تظاهرات مردمی گسترده و حمایت از همافران نیروی هوایی بود.
شنبه ۷ بهمن ۱۳۷۵ (۲۸ صفر ۱۳۹۹)
از نخستین ساعات این روز گروه‌هاى جمعیتى به سوى خیابان انقلاب سرازیر شدند و، چون سیلى خروشان براى رسیدن به میدان آزادى به راه افتادند.
به زودى تمام سطح خیابان و پیاده رو‌ها به اشغال راهپیمایان در آمد. راه‌پیمایى این روز با راه‌پیمایى‌هاى گذشته کاملا متفاوت بود، زیرا مردم سراسر کشور در آن حضور داشتند و جمعیت‌هاى چند هزار نفرى با حالتى شبیه رژه و در حالى که پا‌ها را محکم به زمین مى‌کوبیدند، با هیجان شعارهاى بسیار متنوع دارند و یا سرودهاى آهنگین خود را مى‌خواندند. آثار جلوگیرى از ورود امام به ایران و کشتار روز گذشته در روحیه و شعارهاى راهپیمایان ۲۸ صفر کاملا مشخص بود و نمایندگان مردم سراسر کشور پیام ملت ایران را در این راه‌پیمایى به گوش جهانیان مى‌رساندند. کثرت زنان شرکت‌کننده در راه‌پیمایى کاملا نمودار بود و این در حالى بود که بسیارى از آنان کودکان خود را یا در بغل گرفته و یا کالسکه آنها در جلوى خود به حرکت در آورده بودند. حجم عظیمى از عکس‌هاى امام در میان راهپیمایان به چشم مى‌خورد.
کثرت و تنوع شعار‌ها کاملا بى سابقه بود و دلیل آن احتمالا این بود که هر شعارى که در شهرهاى مختلف ساخته شده بود یک جا عرضه مى‌شد:
ـ ما همه ایرانیان آزاده‌ایم دست بیعت با خمینى داده‌ایم
ـ اگر امام فردا نیاد مسلسلا بیرون مى‌یاد
ـ واى به حالت بختیار اگر خمینى دیر بیاد
ـ خمینى، خمینى، قلب ما باند فرودگاه توست
ـ بستن فرودگاه توطئه آمریکا
ـ شاپور بختیار، ز خوبى‌ات دم نزن مى‌شناسیم ترا زکودک و مرد و زن
نه مرغ طوفانى، نه موج دریایى مرگ برتو... مرگ بر تو... مرگ بر تو
ـ برنامه خمینى برچیدن یزید است کابینه بختیار یک حیله جدید است
ـ استقلال، آزادى، جمهورى اسلامى
ـ فرموده‌ى روح خدا چنین است سکوت و سازش کار خائنین است
ـ فلسطین، فلسطین، متحد خلق ماست
ـ خمینى خمینى، اذن جهادم بده در ره قرآن و دین راه نشانم بده
ـ شب تاریک ملت روز گردد خمینى عاقبت پیروز گردد
ـ جنایت بختیار بار دیگر شد پدید کشتار وحشیانه دستور شاه پلید
به علت دستگیرى تعداد زیادى از پرسنل نیروى هوایى و نیز همافران و به دلیل این‌که شایعه شده بود که ۱۶۰ نفر از همافران را تیرباران کرده و به شهادت رسانده‌اند حجم زیادى از شعار‌ها و شعر‌ها به سمت محکومیت این جنایت کشیده شد.
با توجه به سخنان شاپور بختیار در چند روز قبل که نه دهم روحانیون و مراجع طرفدار او مى‌باشند و موجب اعتراض مراجع بزرگوار واقع گردید و موجب رسوایى بیشتر او را فراهم آورد، تابلوى جالبى در میان راهپیمایان دیده مى‌شد که به طنز بر روى آن نوشته شده بود: روحانیون طرفدار بختیار
۱ ـ منصور روحانى (وزیر زندانى)
۲ ـ گلوریا روحانى (خواننده)
۳ ـ انوشیروان روحانى (آهنگساز)
۴ ـ فؤاد روحانى (کارمند شرکت نفت)
۵ ـ تقى روحانى (گوینده رادیو)
۶ ـ سپهبد روحانى (رییس بازرسى نخست‌وزیرى)
۷ ـ وکیل روحانى (نماینده‌ى مجلس)
۸ ـ سرتیپ روحانى
۹ ـ میرزا فشنگ خان روحانى
در حدود ساعت ۱۲ میدان آزادى و قسمتى از خیابان‌هاى شمالى و جنوبى و جاده مخصوص کرج مملو از جمعیت شده و حرکت در خیابان آزادى متوقف گردیده بود و به تدریج این توقف تا خیابان انقلاب زیر ادامه یافت. در حدود ساعت ۲ در میدان آزادى قطعنامه راه‌پیمایى خوانده شد و در هر قسمت از خیابان نیز توسط تعدادى از روحانیون که بر روى مینى بوس ایستاده بودند با بلند گوهاى قوى براى مردمى که در آن‌جا حضور داشتند، قرائت گردید.
انجمن دفاع از آزادى مطبوعات نیز در رابطه با دستگیرى تعدادى از روزنامه‌نگاران نامه‌اى به دبیرکل سازمان ملل فرستاد.
بختیار در یک مصاحبه رادیو تلویزیونى که در این شب پخش شد درباره‌ى کشتار روز جمعه اعلام نمود: «متأسفانه بعضى از تظاهرکنندگان یا دستور دارند یا مقصودشان این است که خون‌ریزى کنند و از خون مردم بى‌گناه یک قسم تبلیغات به راه بیندازند که به ضرر کشور باشد و این موجب مى‌شود که حادثه‌اى بسیار تأسف‌انگیز رخ مى‌دهد. در این سه چهار هفته مسؤولیت من، تعداد تلف شدگان به یک دهم آن چه که قبل بود، رسید. از حوادث دیروز همان طور که گفتم مدارکى در دست است که افراد حتى نارنجک حمل مى‌کردند و حتى یکى از قواى انتظامى با گلوله مضروب شد. سیاست من همواره این بوده است که از وسایلى، چون گاز اشک‌آور و تیرهوایى و... استفاده شود، چون هر یک از جوان‌هایى که از بین مى‌روند داغى است براى تمام ملت و این را یک انسان با شرافت قبول نمى‌کند.»
او درباره‌ى سخت‌گیرى حکومت نظامى از روز جمعه گفت: «اگر بنا باشد ما هم حکومت نظامى داشته باشیم و هم از آن استفاده نکنیم، بهتر است حکومت نظامى را لغو کنیم. این برخورد‌ها که پیش آمده است براى این است که افراد غیرمسؤول اجتماعاتى برپا مى‌کنند تا خون بعضى از جوانان بى گناه ریخته شود، اما خود گردانندگان صحنه، آن عقب نشسته‌اند و دستور صادر مى‌کنند.» او در پاسخ به سؤالى در مورد بسته شدن فرودگاه و عدم ورود امام بیان کرد: «علاوه بر نقص‌هاى فنى که ما در فرودگاه مهرآباد داشتیم و هنوز داریم که ان‌شاءالله همین روز‌ها رفع شود، بنده در نامه‌اى که حضور آیت‌الله خمینى ارسال داشتم از ایشان خواهش کرده‌ام براى اجراى برنامه‌اى که مسؤولیت دولت در آن لوث نشود و هرکس هر کار مى‌خواهد نکند، به ما اجازه دهند تا بر اساس یک برنامه صحیح ترتیب ورود ایشان را بدهیم و پلیس و عوامل ما کاملا روشن باشد. چون بنده اذعان دارم على رغم این که ایشان طرفداران بى‌اندازه‌اى دارند، ممکن است مزدورانى هم وجود داشته باشند که نسبت به ایشان نظر خوشى نداشته باشند.»
در بیانیه‌اى که در اخبار آن شب پخش شد، شاپور بختیار اعلام کرد تا ۲۴ ساعت آینده براى دیدار امام به پاریس خواهد رفت و اعلام شد که متن اعلامیه‌ى زیر مورد پذیرش امام واقع شده است: «من به عنوان یک ایرانى وطن‌دوست که خود را جزو کوچکى از این نهضت و قیام عظیم ملى و اسلامى مى‌دانم و اعتقاد صادقانه دارم که رهبرى و زعامت حضرت آیت‌الله‌العظمى امام خمینى و رأى ایشان مى‌تواند راه‌گشاى مشکلات امروزى ما و ضامن ثبات و امنیت کشور گردد، تصمیم گرفتم که ظرف ۴۸ ساعت آینده شخصا به پاریس مسافرت کرده و به زیارت معظم‌له نائل آیم و با گزارشى از اوضاع خاص کشور و اقدامات خود، ضمن درک فیض درباره آینده کشور کسب نظر نمایم.»
خبرگزارى فرانسه گزارش داد: «امشب در پاریس اعلام شد که، چون فرودگاه‌هاى ایران بسته است، برنامه بازگشت آیت‌الله خمینى که براى امشب ترتیب داده شده بود به تأخیر افتاده است.»
یکى از شهداى گران‌قدر روز گذشته مهندس عباس قدس میر حیدرى ۳۲ ساله بود وى فوق لیسانس مهندسى از دانشکده‌ى فنى دانشگاه تهران و مهندس بهره‌بردار ذوب آهن اصفهان و طراح تأسیسات نیروى هوایى و طراح صنایع سازمان گسترش و نوسازى صنایع ایران و از درخشان‌ترین مهندسین طراح ایران بود. او هنگام فیلمبردارى از صحنه‌ى کشتار مورد هدف قرار گرفت و به شهادت رسید. آخرین مسؤولیتى نیز که او بر عهده داشت، سرپرستى طراحى صنایع ریخته‌گرى در سازمان گسترش صنایع و نوسازى ایران بود. او تخصص خود را از ژاپن با رتبه اول در صنایع سنگین دریافت کرده بود. او داراى همسر و دو فرزند دوساله و ۶ ماهه بود. یکى از شهدا از خانواده خود خواسته بود که چنان چه او توفیق دیدار امام را نیافت و به شهادت رسید، عکس او را خدمت امام برده و به ایشان نشان دهند. از دیدن وصیت او به سختى تکان خوردم. در این روزهاى آخر امام را ندیدن و به شهادت رسیدن سخت بود، اما هدف مهم‌تر از هر چیزى بود.
منبع: کتاب همگام با مردم در انقلاب اسلامی، جلد دوم، محمد هاشم پور یزدان‌پرست، مرکز اسناد انقلاب اسلامی
