حتی پهلوی هم اسرائیل را متجاوز اعلام کرد/ گله رئیس موساد به تیمسار نصیری
پایگاه اطلاع‌رسانی مرکز اسناد انقلاب اسلامی؛ نعمت‌الله نصیری، که در دوره ریاست خود بر سازمان اطلاعات و امنیت کشور (ساواک) نقشی برجسته در برقراری روابط نزدیک و همکاری‌های همه‌جانبه با سرویس جاسوسی اسرائیل (موساد) ایفا کرد، سرانجام پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، در ۲۶ بهمن‌ماه ۱۳۵۷ به سزای اعمال خود رسید. وی به دلیل جنایات گسترده‌اش در سرکوب، شکنجه و به‌شهادت‌رساندن ملت مبارز ایران، توسط شیخ صادق خلخالی، حاکم شرع انقلاب، به اعدام محکوم و این حکم بلافاصله به اجرا درآمد.
این مقام امنیتی رژیم پهلوی که روابط پنهان و گسترده‌ای با موساد برقرار کرده بود، در مقاطع حساس و بزنگاه‌های تاریخی، مستقیماً از سوی رئیس وقت موساد، ژنرال هوفی مورد خطاب قرار می‌گرفت و مکاتبات و گفت‌و‌گو‌های محرمانه‌ای پیرامون رویداد‌های سیاسی و امنیتی منطقه میان آنها رد و بدل می‌شد. یکی از مهم‌ترین موضوعاتی که در این مکاتبات جایگاه ویژه‌ای داشت، نامه‌ای از سوی ژنرال هوفی در اکتبر ۱۹۷۵ (مهرماه ۱۳۵۴) بود که به ابراز نگرانی و اعتراض شدیداللحن نسبت به موضع‌گیری ایران در مجمع عمومی سازمان ملل اختصاص داشت.
در آن مقطع، مجمع عمومی سازمان ملل متحد قطعنامه‌ای را به تصویب رساند که در آن صهیونیسم را شکلی از نژادپرستی و تبعیض نژادی خوانده و اقدامات رژیم اسرائیل را محکوم کرده بود. در کمال شگفتی و برخلاف انتظار لابی‌های صهیونیستی، ایران رژیم پهلوی نیز به ناچار و با محاسباتی خاص، به این قطعنامه رأی مثبت داد. این همراهی نه از سر اعتقاد به آرمان‌های ملت‌های مظلوم منطقه، بلکه از سرِ حفظ منافع دیپلماتیک و تلاش برای بهبود وجهه بین‌المللی خود در میان کشور‌های عربی بود تا هزینه مشروعیت‌بخشی به یک رژیم نامشروع را نپردازد.
موساد که از این موضع‌گیری غافلگیر شده بود، واکنش سریعی نشان داد و ژنرال هوفی در نامه‌ای خطاب به نعمت‌الله نصیری، ضمن ابراز تأسف عمیق و گلایه‌مندانه، اقدام ایران در همراهی با این قطعنامه را خیانت به روابط استراتژیک تلقی کرد. او در بخشی از این نامه محرمانه خواستار شفاف‌سازی و تجدیدنظر در این سیاست خارجی شده بود. این رویداد نمونه‌ای آشکار از وابستگی رژیم پهلوی از یکسو و دوگانگی رفتاری آن در عرصه بین‌المللی از سوی دیگر بود، که با پیروزی انقلاب اسلامی، بساط اینگونه معاملات سیاسی برای همیشه برچیده و ملاک موضع‌گیری‌های سیاسی، استقلال رأی ملی شد.
در ادامه متن نامه ژنرال هوفی به ریاست ساواک از نظر می‌گذرد:
ژنرال نصیری عزیز
از اینکه اطلاع حاصل کردم جنابعالی در کنفرانس سه‌جانبه آینده به تل‌آویو خواهید آمد، بسیار خوشحال شدم. از ملاقات گذشته ما تاکنون وقایع زیادی اتفاق افتاده است که منتظرم در تل‌آویو به عنوان میهمان، از جنابعالی پذیرایی نموده و مباحثات پرباری را با جنابعالی داشته باشم.
من هنگام نوشتن این نامه برای جنابعالی می‌نویسم که چند روزی بیش نیست که سومین کمیته مجمع عمومی سازمان ملل متحد طرح قطعنامه‌ای را به تصویب رسانیده است که در آن صهیونیسم به عنوان یک جنبش نژادپرست و تجاوزکار یاد شده است.
چنانچه این طرح به وسیله مجمع عمومی به تصویب برسد، مطالعه و بررسی آن همیشه موجب تأسف خواهد بود. این قطعنامه نه تنها به منزله کاغذ باطله دیگری در سبد کاغذباطله‌های تاریخ خواهد افتاد، بلکه همان‌طور که آقای آلون وزیر امور خارجه گفت، این نشان‌دهنده میزان تنزل اخلاقیاتی است که جامعه جهانی امروز به سختی می‌تواند آن را تحمل کند.
صهیونیسم اساس معنوی و روحی جنبش آزادانه ما بوده است. طی هزاران سال یهودی‌ها آموخته‌اند که چگونه به سرزمین صهیون در اورشلیم بازگردند و با دست کسانی که این حق را تکذیب نموده‌اند تا کنون میلیون‌ها نفر به دیار نیستی و مرگ روانه شده‌اند.
انکار نمودن صهیونیسم به منزله انکار موجودیت اسرائیل به عنوان یک کشور است، زیرا بدون صهیونیسم این کشور فلسفه وجودی خود را از دست خواهد داد.
هنگامی که اطلاع حاصل کردم نماینده کشور شما به این طرح رأی مثبت داده است، متأسف شدم و اطمینان دارم که جنابعالی از میزان این تأسف آگاه هستید.
این اقدام اخیر سازمان ملل متحد موجب گردید تا نگرانی شدیدی در این کشور به وجود آید و تا کنون خیلی بندرت خشم و احساسات عمومی بدین‌سان برانگیخته شده بود.
من بر خود واجب دانستم که تنها جنابعالی را با احساس شخصی خودم در این مورد آشنا سازم بلکه از رنجش معنوی ملت خودمان به هنگام مورد توجه قرار دادن این اقدام اخیر شما را آگاه سازم.
به امید این که هرچه زودتر جنابعالی را در تل‌آویو ملاقات نمایم.
