بر اساس اسناد ساواک، رژیم بعث عراق در سال ۱۳۵۰ با بهره‌گیری از رسانه‌های خود تلاش کرد تا اختلافات مذهبی میان شیعیان و اهل سنت بندرعباس را تشدید کرده و از این طریق زمینه تضعیف انسجام اجتماعی و پیشبرد اهداف سیاسی و امنیتی خود علیه ایران را فراهم سازد. با این حال، هوشیاری مردم و حفظ همبستگی میان گروه‌های مذهبی نه تنها این طرح را با شکست مواجه کرد، بلکه موجب افزایش تنفر عمومی نسبت به سیاست‌های مداخله‌جویانه حکومت عراق شد.

رژیم پهلوی، با وجود تبعید آیت‌الله خامنه‌ای به ایرانشهر، در تحقق هدف خود ناکام مانده بود. استمرار ارتباط، اثرگذاری و فعالیت‌های ایشان چنان بود که کمیسیون امنیت اجتماعی از سر استیصال، تغییر محل تبعید به جیرفت را تنها راه مهار این حضور مؤثر تشخیص داد.

مواضع سید محمد خاتمی رئیس‌جمهور وقت کشور درباره رد سازش، سلطه‌پذیری و وابستگی به اجانب و زورگویان تیتر یک روزنامه‌ها در سوم تیر ۱۳۷۷ شد.

در ماه‌های اوج‌گیری انقلاب اسلامی، ارتباط مستقیم مبارزان برجسته با امام خمینی، نقشی تعیین‌کننده در انسجام، جهت‌دهی و شتاب‌بخشی به حرکت مردمی داشت. این پیوند، افزون بر تقویت هماهنگی نیرو‌های انقلابی، نشان‌دهنده جایگاه چهره‌های مؤثر نهضت مانند حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در منظومه رهبری انقلاب و نگرانی رژیم پهلوی از گسترش آن بود.

گزارش پیشِ رو یک بولتن امنیت داخلی متعلق به سازمان اطلاعات و امنیت کشور (ساواک) است. این بولتن گزارشی است شش ماهه از وضعیت یهودیان ایران از تاریخ ۱۳۴۹/۴/۱۴ تا ۱۳۴۹/۱۰/۱۴. سند حاضر در ۱۰ صفحه تنظیم شده و ابعاد مذهبی، دموگرافیک، اقتصادی، فرهنگی، تشکیلاتی و پیوند‌های بین‌المللی جامعه یهود را از زاویه دید ارگان امنیت داخلی عصر پهلوی روایت می‌کند.

بولتن ویژه امنیت داخلی ساواک به تاریخ ۲۱ خرداد ۱۳۵۷، پرده از اظهارات صریح و نگران‌کننده علی امینی، نخست‌وزیر اسبق ایران، در دیدار با احسان نراقی برمی‌دارد. امینی در این گفتگوی شبانه با انتقاد شدید از تناقض‌گویی مقامات، بی‌کفایتی دولت جمشید آموزگار و انزوای شاه، نسبت به تعمیق شکاف میان روحانیت، مردم و دولت هشدار داده و پیش‌بینی می‌کند که تداوم این وضعیت خطرناک و نامشخص بودن مسیر حرکت کشور، به حوادثی پیش‌بینی‌ناپذیر و وخامت روزافزون اوضاع منجر خواهد شد.

بولتن ویژه و سری اداره کل امنیت داخلی ساواک در سال ۱۳۵۳، با ورود وسواس‌گونه به تعیین ابعاد هندسی قاب‌عکس‌های شاه و حذف آنها از اماکن فرودست شهری (مانند نانوایی‌ها و قصابی‌ها برای جلوگیری از تقدس‌زدایی از چهره حاکم)، پرده از یک کوری ساختاری در دکترین امنیتی پهلوی دوم برمی‌دارد. دکترین فردمحوری که در اوج بحران‌های پنهان جامعه، ساختار امنیتی کشور را به جای پرداختن و فهم صحیح مسائل اساسی امنیت داخلی، معطوف به اندازه و ابعاد عکس شاه و خانواده سلطنتی کرده بود.

در آذرماه ۱۳۵۶، رژیم پهلوی با تبعید آیت‌الله خامنه‌ای به ایرانشهر،به دنبال انزوای جغرافیایی ایشان بود، اما این پروژه با یک شکست  سنگین مواجه شد.

ابعاد سازماندهی هسته‌های مبارزاتی توسط ایشان به قدری گسترده بود که شخص پرویز ثابتی (مدیرکل اداره سوم و مرد شماره یک امنیت داخلی ساواک) مستقیماً وارد میدان شد.

در اواسط دهه پنجاه، ایشان به عنوان حلقه وصل میان کانون‌های فکری حوزه و دانشگاه، پروژه مهندسی کادر‌های انقلابی را در جلسات مشترک با نخبگان پیش می‌بردند.