روحانیت اسلام امسال عید ندارد/ ما باید به نفع یهود آمریکا و فلسطین هتک شویم!
پایگاه اطلاع‌رسانی مرکز اسناد انقلاب اسلامی؛ تا پایان سال ۱۳۴۱ش رهبری شاخص امام خمینی برای روحانیت و مردم آشکار شده بود. همه گوش به زنگ تصمیم امام خمینی بودند. امام خمینی دست به ابتکاری جدیدی زد و رژیم را به انفعال واداشت. تحریم جشن عید نوروز توسط امام‌خمینی در آن موقعیت، حوزه علمیه قم و تمام نیرو‌های مذهبی را علیه رژیم به رویارویی فرا خواند.
یک هفته قبل از حلول سال ۱۳۴۲ امام خمینی علما و مراجع قم را برای یک نشست دعوت کرد. معظم له پیشنهاد کردند تا توسط علما اعلام شود: «روحانیت امسال عید ندارد». این پیشنهاد مورد موافقت حاضرین قرار گرفت و قرار شد اعلامیه‌هایی جداگانه توسط مراجع صادر شود. امام خمینی برای همگانی کردن این تصمیم، نامه‌ای در ۲۳ اسفند به علمای سرتاسر کشور ارسال نمودند. حضرت امام در این نامه ضمن اشاره به اهداف رژیم در نابود کردن احکام اسلام، اعلام نمودند که: «اینجانب عید نوروز را به عنوان عزا و تسلیت به امام عصر، عجل الله تعالی فرجه، جلوس می‌کنم و به مردم اعلام خطر می‌نمایم. مقتضی است حضرات آقایان نیز همین رویه را اتخاذ فرمایند تا ملت مسلمان از مصیبت‌های وارده به اسلام و مسلمین اطلاع حاصل نمایند».
حضرت امام علاوه بر این نامه عمومی، به بعضی از روحانیونی که تأثیر بیشتری داشتند از جمله آقای فلسفی نیز نامه‌ی خصوصی نوشتند. حضرت امام در این نامه از آقای فلسفی خواستند تا آیت‌الله تنکابنی (پدر آقای فلسفی) و آیت‌الله آملی و آیت‌الله آشتیانی نیز اعلامیه‌ای صادر کنند و تصمیم تحریم عید نوروز را اعلام کنند. حضرت امام با توجه به اینکه دوم فروردین مصادف با شهادت امام صادق بود، برای خنثی کردن تبلیغات رژیم در این نامه تذکر دادند: «البته باید اسم وفات حضرت صادق سلام الله علیه برده نشود و با صراحت نوشته شود برای صدماتی که در این سال به اسلام وارد شده است»، امسال مؤمنین عید ندارند.
حضرت امام خود نیز اعلامیه شدیداللحنی را صادر کردند و اعلام نمودند: «هدف اجانب، قرآن و روحانیت است. دست‌های ناپاک اجانب با دست این قبیل دولت‌ها قصد دارد قرآن را از میان بردارد، روحانیت را پایمال کند. ما باید به نفع یهود و آمریکا و فلسطین هتک شویم، به زندان برویم. معدوم گردیم، فدای اغراض شوم اجانب شویم».
امام در مورد عید نوروز اعلام کردند: «من این عید را برای جامعه مسلمین عزا اعلام می‌کنم تا مسلمین را از خطر‌هایی که برای قرآن و مملکت قرآن در پیش است آگاه کنم». حضرت امام در این بیانیه رسماً به رژیم اخطار کردند و فرمودند: من به دستگاه جابره اعلام خطر می‌کنم».
ابتکار عمل امام خمینی مورد استقبال بی‌نظیر مراجع، علما و روحانیت و گروه‌های اسلامی واقع شد. آیت‌الله شریعتمداری با صدور اطلاعیه‌ای اعلام کرد: «اینجانب عید نوروز را به عنوان تسلیت به امام عصر، عجل‌الله تعالی فرجه الشریف، جلوس کرده و عزاداری می‌کنم». آیت‌الله سید محمد صادق روحانی نیز اعلامیه‌ای مبنی بر عزای عمومی در عید صادر کرد. آیت‌الله میلانی نیز در مشهد با صدور اعلامیه‌ای ضمن برشمردن فجایع و ستم‌های رژیم اعلام کرد: «در این شرایط روحانیتی که خود را شریک غم و شادی ملت مسلمان ایران می‌داند هرگز عید و مراسم آن را نخواهد داشت». آیت‌الله بهبهانی نیز با صدور اطلاعیه‌ای اعلام کرد: «علمای اعلام عموماً از مراسم عید خودداری و در عوض به سوگواری در این دو روز اشتغال دارند و خواهند داشت. این حقیر اعلان عزا به عموم مسلمین و شیعیان می‌نمایم».
سایر مراجع نیز عملاً با برقراری مجلس عزا از شب عید از این ابتکار عمل حمایت کردند. مهم‌ترین پشتیبانی توسط علمای طراز اول تهران صورت گرفت. آنان با صدور اطلاعیه‌ای اعلام کردند: «جامعه روحانیت عزادار و به عنوان عید جلوس نخواهد داشت». این اعلامیه توسط ۴۶ نفر از علما و روحانیون تهران امضا شد که آیت‌الله تنکابنی و آیت‌الله آملی نیز جزء امضا کنندگان بودند.
همچنین متشکل‌ترین گروه اسلامی یعنی جمعیت مؤتلفه اسلامی نیز به نام جمعیت‌های مذهبی با صدور اطلاعیه‌ای اعلام عزاداری نمود. اعلامیه‌ی مراجع، علما و روحانیون در سرتاسر کشور توزیع شد. خصوصاً در تهران به گزارش ساواک اطلاعیه‌ها «به اکثر مغازه‌داران داده شده، بین اهالی محل توزیع نمایند».
با فرا رسیدن سال نو دیگر آن شور و شعف سابق دیده نمی‌شد. مؤمنان با رسیدن به یکدیگر به جای تبریک، تسلیت می‌گفتند. بسیاری از مردم متدین لباس سیاه به تن کرده بودند. به گزارش ساواک مردم تهران «در پاره‌ای از قسمت‌های شهر مخصوصاً جنوب شهر پرچم‌های سیاهی برافراشته‌اند». تأثیر موفقیت‌آمیز تحریم عید نوروز سردمداران رژیم را به خشم آورد. تصمیم گرفتند تا در پاسخ به این اقدام، انتقامی خونین از روحانیت بازستانند و چنین نیز کردند.
منبع: سه سال ستیز مرجعیت شیعه در ایران (۱۳۴۳-۱۳۴۱)، مرکز اسناد انقلاب اسلامی
