تلاش آیتالله منتظری برای جلوگیری از اعدام سرکرده سازمان پیکار/ روزی که شهید لاجوردی آرزوی مرگ کرد!
پایگاه اطلاعرسانی مرکز اسناد انقلاب اسلامی؛ سید اسدالله لاجوردی، دادستان انقلاب اسلامی تهران در دهه ۶۰، از شخصیتهایی است که امروز پس از گذشت بیش از دو دهه از شهادت او، هنوز ابعاد شخصیتی وی پوشیده مانده است. شهید لاجوردی در دوره مسئولیت خود با سبک مدیریتیاش، نقش ویژهای در تثبیت امنیت کشور در دهه ۶۰ داشت.
یکی از مهمترین پروندههای دوران دادستانی شهید لاجوردی، پرونده فردی موسوم به «نوشین نفیسی» از اعضای عالیرتبه گروه مارکسیستی پیکار است. اهمیت پرونده نفیسی تا حدی بود که لاجوردی در سخنرانی تودیع خود با اشاره به آخرین حضورش قبل از عزل در شورای عالی قضایی میگوید: «گفتم نوشین نفیسی را آزاد میکنید تا پدرش خوشش بیاید؟ اینکه مرکزیت و محور آزاد شود و زیرمجموعه آن اعدام، ظلم است. چرا پنج ردیف زیرِ او اعدام بشود، اما مرکزیت آزاد بشود؟ این ظلم است و اگر قرار است یک وقت خداینکرده نظام جمهوری اسلامی لطمه بخورد، از ناحیه این ظلمهاست. اینها ظلم است و ظلم قابل تحمل برای امثال من نیست».
در کتاب پرونده مسکوت که توسط مرکز اسناد انقلاب اسلامی منتشر شده درباره جزئیات این پرونده آمده است: «نوشین نفیسی فرزند دکتر ابوتراب نفیسی، پزشک مخصوص آیتالله منتظری است که در سال ۱۳۳۸ در اصفهان متولد شد و در سال ۱۳۵۸ به عضویت گروه مارکسیستی پیکار درآمد. برادران نوشین نفیسی، سعید و مجید نیز از کادرهای ارشد گروهک پیکار بودند.
«سازمان پیکار در راه آزادی طبقه کارگر» پس از کودتای خونین تغییر ایدئولوژی در سازمان منافقین توسط عناصر مارکسیست سازمان که ارتداد خود از اسلام را مخفی نمیکردند، در آذرماه ۱۳۵۷ شکل گرفت و در طول سالهای نخست انقلاب، به انجام فعالیتهای تروریستی علیه نظام پرداخت و از جمله گروههایی بود که در آشوبهای کردستان و خوزستان نقش جدی ایفا کرد. بمبگذاری، غارت بانکها، انهدام پلها و جادهها و تصرف پادگانها در کنار جاسوسی و انتقال اطلاعات از طریق عواملی که در کشورهای لیبی، یمن جنوبی و عراق با آنها در ارتباط بودند، از جمله فعالیتهای این گروهک در شرایط درگیری کشور دفاع مقدس بود.
این سازمان خشنترین سازمان کمونیستی در ایرانِ پس از انقلاب اسلامی است. تقی شهرام رهبر این سازمان در تیرماه ۱۳۵۸ شناسایی و دستگیر شد و برخی دیگر از اعضای مرکزیت سازمان نیز به مرور دستگیر شدند و بدینترتیب امکان ترقی برخی از عناصر پایینتر به مرکزیت فراهم شد.

چارت تشکیلاتی جناح انقلابی (فراکسیون) راه کارگر به رهبری نوشین نفیسی
پس از خرداد ۱۳۶۰ و ورود مستقیم گروهها به جنگ مسلحانه با نظام، نوشین نفیسی به رهبری «جناح انقلابی» یا «جناح فراکسیون» راه کارگر پیکار میرسد. نام مستعار او در تشکیلات ثریا بود و به همراه همسرش با نام مستعار حسین، و بهمن محمودی با نام مستعار سیاوش، اعضای رهبری جناح انقلابی پیکار را تشکیل میدادند. در تابستان ۱۳۶۱ با شناسایی کامل این گروهک، نوشین نفیسی، همسرش، بهمن محمودی و چند عضو دیگر بازداشت و شش ماه بعد بهمن محمودی و حسین و بسیاری از اعضای پایین دست این گروهک به جرم کشتار مردم بیگناه به اعدام محکوم شدند. سعید نفیسی، برادر نوشین نفیسی به همراه عزت طبائیان، همسر مجید نفیسی اعدام شدند. نوشین نفیسی نیز در دادگاه انقلاب محکوم به اعدام شد، اما دخالت آیتالله منتظری سبب شد تا در اقدامی نادر، از زندان آزاد شود.
در تاریخ ۶۳/۹/۲۵ یوسف صانعی، دادستان وقت کشور در نامهای به موسوی اردبیلی، رئیس دیوان عالی کشور و رئیس شورای عالی قضایی نوشت: «با توجه به سیاست کلی فقیه عالیقدر حضرت آیتالله العظمی منتظری در رابطه با برخورد با افراد وابسته به گروهکها و زندانیان و با توجه به عنایت خاص ایشان نسبت به جناب آقای دکتر نفیسی، حسب نقل آیتالله محمدی گیلانی و با عنایت به اینکه افراد نزدیکی از این خانواده محکوم به اعدام و حکم درباره آنها اجرا گشته و با عنایت به تعهد اسلامی و تخصص خود جناب آقای دکتر نفیسی و با توجه به تعهد پیوست تقاضا میشود ... درجه تخفیف برای محکومه نوشین نفیسی صبیه آقای دکتر نفیسی درخواست شود. ا- مجازات اعدام او به پانزده سال زندان ۲- مدت حبس وی به پنج سال معلق شود. بدیهی است پدرش حاضر به ضمانت هم میباشد».

و بدینشکل توسط آیتالله منتظری زمینه آزادی عضو مرکزیت یک سازمان که به جنگ مسلحانه با نظام پرداخته بود، فراهم شد. آیتالله موسوی اردبیلی نیز در نامهای به شهید لاجوردی دادستان انقلاب اسلامی تهران نوشت: «چون با پیشنهاد دادستان محترم کل کشور در جلسه ... شورای عالی قضایی تصویب شده است تخفیف مجازات اعدام محکوم نوشین نفیسی فرزند ابوتراب به پانزده سال حبس و تعلیق حبس به مدت پنج سال ... مراتب جهت اقدام قانونی اعلام میگردد».
شهید لاجوردی نیز در پشت برگه حکم آزادی نوشین نفیسی که به وی ابلاغ شده بود، نوشت: زندانی نوشین نفیسی یکی از خبیثترین و متعصبترین افراد نادری است که در زندان تحمل کیفر مینماید، ولی با شیوههای منافقانه، بهدروغ خود را بریده نشان میدهد. بدیهی است کسی که از مرکزیت جناحِ انقلابی منشعب از پیکار مرتد محارب باشد، آزادیاش چه مقدار برای جامعه خطرناک است، ولی چه میشود کرد؟ چون دستور آزادیاش صادر شده، چارهای جز آزاد کردن نیست. (گرچه با تمام وجود مخالف آزادیاش هستم و معتقدم اگر قرار باشد مرکزیت سازمان الحادی با آن همه جنایت و آمریت در کشتار مردم مسلمان و بیگناه و ... داشتن همه وزر و وبال اعضا و هواداران اعدام شده سازمانش، آزاد شود، پس ...؟ خدایا تو شاهدی با دیدن این نامه و تبعیض غیرقابل تصور، مرگ خود را از تو خواستم!) لذا با سپردن کفیل و وثیقهای معادل یک میلیون تومان آزاد شد.
