کد خبر: ۶۰۹۲
واکنش ساواک به طنین «الله اکبر» در محرم 57 +سند
گزارش سری ساواک: ««عوامل مخالف و قشریون مذهبی طی دو شب گذشته موفق گردیدند در تهران با تحریک احساسات مذهبی توده مردم، وضعیتی را ایجاد کنند که مقررات ساعات منع عبور و مرور عملاً نقض و حتی موجبات درگیری مستقیم مردم با مامورین فراهم آید. روند این تاکتیک نشان میدهد، در شبهای آینده، چنانچه اقدام موثری از جانب دولت صورت نگیرد، این تشنج وسعت بیشتر و خطرناکتری پیدا خواهد کرد...»
پایگاه مرکز اسناد انقلاب اسلامی؛ در محرم سال 1357، مردم با توسل به شیوهای تازه به مبارزه با رژیم پرداختند؛ در تمام شبهای این ماه که همزمان با مراسم عزاداری امام حسین(ع) بود، مردم بر فراز بام خانهها، بانگ «الله اکبر» سر دادند.
ساواک در گزارشی «سری» در این باره نوشت: «عوامل مخالف و قشریون مذهبی طی دو شب گذشته موفق گردیدند در
تهران با تحریک احساسات مذهبی توده مردم، وضعیتی را ایجاد کنند که مقررات ساعات
منع عبور و مرور عملاً نقض و حتی موجبات درگیری مستقیم مردم با مامورین فراهم آید.
روند این تاکتیک نشان میدهد در شبهای آینده چنانچه اقدام موثری از جانب دولت
صورت نگیرد، این تشنج وسعت بیشتر و خطرناکتری پیدا خواهد کرد.»
در این گزارش تصریح شده بود: «این حرکت در شب هنگام مورخه 11 / 9 / 57 بعد بیشتری داشته و تقریباً اکثریت شهر تهران را فراگرفته است. بانگ تکبیر مردم در پشت بامها
بیانگر واقعیتهائی است که دولت باید برخورد قاطع با آن داشته باشد.»
ساواک، عمدهترین علل همه گیر شدن این حرکت را نیاز مردم به برپایی مجالس عزای حسینی در محرم دانست که «در حال حاضر به علت محدودیت زمانی برای این امر در شبها، عملا اینگونه مجالس تشکیل نمیشود.»
![واکنش ساواک به طنین «الله اکبر» در محرم 57 +سند واکنش ساواک به طنین «الله اکبر» در محرم 57 +سند](/files/fa/news/1399/6/3/19907_628.jpg)
این درحالی بود که مردم از فراز بامهای خانههای خود فریاد «مرگ بر شاه» و «درود بر خمینی» سرمیدادند و این حرکت یک اقدام سیاسی - مذهبی بود و یک پیام داشت: شاه باید برود. به همین خاطر بود که ساواک در بند بعدی همین گزارش تصریح کرد: «البته در جوار این گروه از متدینین دستههای دیگری بخصوص از بازاریان و متعصبین مذهبی وجود دارند که جهت ابراز مخالفت، از بام و صحن حیاط منازل خود با گفتن تکبیر و شعارهای مذهبی و برخی اوقات اهانتآمیز نسبت به مقدسات ملی، محیط اطراف خود را متشنج میسازند...»