بعد از تصمیم بر خروج محمدرضا پهلوی از کشور، شاه توقع‌ داشت‌ آمريكا «به‌ اين‌ مسافرت‌ جنبه‌‌ نيمه‌رسمي‌ بدهد و از طريق‌ فرودگاه‌ نظامي‌ آندرور در نزديكي‌ واشنگتن‌ وارد آمريكا شود و پس‌ از مراسم‌ استقبال‌ از طرف‌ مقامات‌ رسمي‌ آمريكا به‌ كاليفرنيا مسافرت‌ كند»، امّا آمريكاييان‌ چنين‌ تقاضايي‌ را نپذيرفتند. آمريكاييان‌ اصل ‌پذيرفتن‌ محمدرضا پهلوی‌ را بر اين‌ تحليل‌ قبول‌ كردند كه‌ فكر مي‌كردند «پناه‌ دادن‌ شاه‌ مورد خشم‌ و غضب‌» امام خميني‌ واقع‌ نخواهد شد؛ «بلكه‌ برعكس‌ تصور مي‌كردند چون‌ موجبات‌ تسريع‌ خروج‌ شاه‌ را از ايران‌ فراهم‌ آورده‌اند امتيازي‌ هم‌ به‌ دست‌ خواهند آورد.» سرانجام روز 26 دیماه 1357، شاه‌ با خفت‌ و خواري‌ براي‌ هميشه‌ ايران‌ را ترک‌ گفت‌؛ در حالي‌ كه‌ تاريخ‌ زندگي‌ مملو از جنايات‌ او، قتل‌عام‌ها،شكنجه‌ها، زندان‌ها و خودفروختگي‌ به‌ بيگانگان‌ را در خود ثبت‌ كرد.

بشارتی در خاطرات خود آورده است: شاه در روز 1357/10/26 در میان بیم و نگرانی از ترور یا حتی دستگیری و با اضطراب فراوان، در حالی که در چهره‌اش آثار خستگی فراوان، که حاصل بی‌خوابی طولانی و بیماری مزمن و غیره بود، از کشور فرار کرد. ترس وی باعث شد که حتی مراسم تشریفات نظامی هم به دستور وی لغو شود. شاه از بیم حمله‌ جنگنده‌های کشور به هواپیمایش اجازه نداد که هواپیمایش توسط هواپیماهای جنگنده اسکورت شود.

خاطرات سفرا و فرستادگان امریکا و انگلیس از فرار محمدرضا پهلوی بسیار جالب است، آنها ضمن توصیف واکنش مردم به این خبر، تصویری از حقارت شاه را نیز ثبت کرده‌اند.

اینستاگرام مرکز اسناد انقلاب اسلامی تصاویری از شادی مردم بعد از فرار محمدرضا پهلوی از کشور را منتشر کرد.