مرکز اسناد انقلاب اسلامی

برچسب ها - تحقیر
ابراهیم متقی
الگوی روابط راهبردی امريكا با حكومت محمدرضا پهلوی در سال‌های 57-1332 مبتنی بر نشانه‌هايی از دولت دست‌نشانده بود و در بسياری از موارد می‌توان نشانه‌های رفتار تحقيرآميز برخی از مقام‌های سياست خارجی امريكا در برخورد با محمدرضا پهلوی را مشاهده كرد. به عنوان مثال كارگزاران و مقام‌های اجرايی سياست خارجی دولت كارتر، در تعامل با شاه و كارگزاران سياست خارجی ايران از ادبيات تحقيرآميز استفاده می‌كردند. اما شايد هيچ چيز به اندازه كنفرانس گوادلوپ براي شاه تحقيرآميز محسوب نشود. چنين حوادثی، واقعيت‌های تاريخ سياست و قدرت تلقی می‌شود. اقتدار هر بازيگری، تابعی از ضرورت‌های سياسی و الگوهای كنش وی در تعامل با ساير بازيگران محسوب می‌شود. از دست دادن قدرت عمدتاً با نشانه‌هايی از حقارت همراه خواهد بود. حقارت اصلی محمدرضا پهلوی و رضاخان مربوط به شرايطی است كه حتی در فضای پذيرش الگوی فرادستی بازيگران اصلی سياست بين‌الملل نتوانستند موقعيت ساختاری و اقتدار سياسی خود را حفظ کنند.
کد خبر: ۲۱۵۶   تاریخ انتشار : ۱۳۹۶/۱۱/۱۵