یکی از سیاست‌های فرهنگی رژیم پهلوی مقابله با حجاب زنان و دختران ایرانی بود؛ از زمانی که کشف حجاب اجباری در دوره رضا خان آغاز شد تا وقتی که در دوران محمدرضا پهلوی سیاست‌های دیگری برای انزوای زنان و دختران با حجاب طرح‌ریزی شد. یکی از این سیاست‌ها سخت‌گیری برای تحصیل دختران چادری بود. طاهره لباف در خاطرات خود که در گنجینه تاریخ شفاهی مرکز اسناد انقلاب اسلامی ثبت و ضبط شده است به نحوه مقابله دختران مذهبی با سیاست‌های ضددینی رژیم پهلوی می‌پردازد.

در اواخر مهرماه 1357، موج انقلاب سهمگین‌تر به پیش می‌رفت. در همه نقاط کشور، ملت به پاخاسته و در برابر رژیم پهلوی سینه سپر کرده بودند. رژیم نیز با نهایت قساوت در مقابل مردم صف‌آرایی کرده و از کشتار و قتل‌عام ابایی نداشت. یکی از این تقابل‌ها در همدان رخ داد. جایی که اقشار مختلف مردم در آخرین روز مهرماه آن سال دست به یک تظاهرات بزرگ زدند و با واکنش رژیم پهلوی مواجه شدند؛ جریانی که باعث خلق یک جنایت دیگر از سوی رژیم شد به طوری که روزنامه‌ها از تعبیر «خونین ترین تظاهرات چند روز اخیر کشور» برای توصیف این فاجعه استفاده کردند.