مدرنیزاسیون آمرانه و تناقض‌های آن
دوره پهلوی (۱۳۰۴-۱۳۵۷) را می‌توان عصر تناقض‌های بنیادین در مسیر هویت و جایگاه زن ایرانی دانست؛ دوره ای که پروژه‌ی «مدرنیزاسیون آمرانه» حاکمیت، با شعار رهایی زن از قید سنت آغاز شد، اما در عمل، با تکیه بر اجبار، نمایشی‌سازی و نادیده گرفتن خواست خودجوش جامعه زنان، به بحرانی عمیق دامن زد. از کشف حجاب اجباری رضاشاه تا اعطای حق رأی نمادین محمدرضاشاه در چارچوب نظام تک‌حزبی، این مسیر پرپیچ‌وخم نه تنها شکاف طبقاتی و فرهنگی میان زنان را عمیق‌تر کرد، بلکه با تبدیل زن به «نماد تجدد» و ابزاری برای مشروعیت‌سازی رژیم، عملاً جنبش مستقل زنان را به حاشیه راند.
کد خبر: ۱۰۸۰۳ تاریخ انتشار : ۱۴۰۴/۰۹/۲۰
در گفت‌وگو با یحیی فوزی مطرح شد؛
انقلاب ایران به معنای ترقی، مانند تجدد غربی نبود. انقلاب ایران محافظه‌کارانه به معنای سنت‌گرایی نیز نبود. انقلاب ایران، اتفاقا هم نفی و نقد سنت بود و هم نقد مدرنیته. انقلاب اسلامی ایران می‌خواست راه سومی را مطرح کند.
کد خبر: ۹۹۶۱ تاریخ انتشار : ۱۴۰۳/۱۱/۲۱
به‌رغم برنامه‌های سازندگی مهم و سرمایه‌گذاری‌های کلان برای نوسازی، کاستی‌ها و سستی‌های مهمی نیز در گستره و راهبرد برنامه‌های توسعه وجود داشت. نخست، رویکرد رضاشاه به فرآیند توسعه عمدتا یک نگاه از بالا به پایین و کمتر فراگیر به اصلاحات و نوسازی بر مبنای الگوهای وارداتی بود. در نتیجه، شهروندان ایران عمدتا در فرآیند توسعه سهیم نبودند و در جامعه عاملیت نداشتند. به علاوه، اکثر جامعه به نوگرایی یا مدرنیته فراگیر دست نیافت. چرا؟
کد خبر: ۹۱۵۰ تاریخ انتشار : ۱۴۰۳/۰۵/۰۶
به بهانه سالروز بست‌نشینی مشروطه‌خواهان در شهر ری
سرانجام مجلسیان در مقابل شیخ تسلیم و با شیخ وارد مذاكره شدند: «شیخ فضل‌الله موادی را پیشنهاد كرد كه باید در قانون اساسی ذكر شود. برجسته‌ترین مواد آن، ماده‌ای است كه مذهب رسمی ایران مذهب جعفری خواهد بود... دیگر آنچه قوانین كه برای عدلیه خواهد گذشت باید مطابق احكام شرع باشد»... با قبول آن، قضیه خاتمه و حاج‌شیخ فضل‌الله با احترامات شایسته وارد تهران شد... و در منزل مشغول درس و بحث‌ـ كما فی السابق‌ـ گردید.»
کد خبر: ۶۹۴۱ تاریخ انتشار : ۱۴۰۰/۰۴/۰۲