فاصله ۲۵ تا ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، روز‌هایی سرنوشت‌ساز در تاریخ نهضت ملی ایران بود. روز‌هایی که اختلاف دیدگاه میان دکتر حسین فاطمی و دکتر محمد مصدق درباره نحوه مواجهه با تحولات سیاسی کشور آشکار شد. فاطمی که پس از ناکامی نخستین مرحله کودتا خواستار اعلام پایان سلطنت بود، در برابر احتیاط و ملاحظات مصدق قرار گرفت. این اختلاف نظر، چند روز بعد و با سقوط دولت مصدق، جای خود را به سرنوشتی مشترک داد؛ بازداشت، محاکمه و اعدام. روایت غلامحسین مصدق از آن روز‌ها و خاطرات نصرت‌الله امینی از رفتار فاطمی در زندان و دادگاه، دو وجه از شخصیت سیاسی و منش فردی وزیر امور خارجه دولت ملی را به تصویر می‌کشد؛ مردی که تا واپسین روز‌های زندگی بر مواضع خود ایستاد.