آیت‌الله نعیم آبادی که بود؟ / بیوگرافی و میراث

پایگاه اطلاع‌رسانی مرکز اسناد انقلاب اسلامی؛ آیت‌الله غلامعلی نعیم‌آبادی، نماینده کنونی مردم تهران در مجلس خبرگان رهبری و نماینده پیشین ولی فقیه در استان هرمزگان، در تاریخ ۲۸ تیر ۱۴۰۴ در سن ۸۱ سالگی دار فانی را وداع گفت.

بیوگرافی و سوابق

آیت‌الله نعیم‌آبادی در سال ۱۳۲۳ در شهرستان دامغان، استان سمنان، در خانواده‌ای روحانی متولد شد. وی از کودکی با علوم دینی آشنا شد و تحصیلات حوزوی خود را در تهران آغاز کرد. سپس به حوزه علمیه قم عزیمت کرد و در محضر بزرگانی چون آیت‌الله‌العظمی گلپایگانی، آیت‌الله‌العظمی حائری، آیت‌الله محقق داماد و شهید مفتح به درجات عالی علمی دست یافت.

وی پیش از انقلاب اسلامی به دلیل فعالیت‌های سیاسی و سخنرانی‌های ضد رژیم پهلوی، چهار سال از عمر خود را در زندان‌های ساواک گذراند. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، ابتدا به عنوان امام جمعه دامغان منصوب شد و سپس در ۱۳ آذر ۱۳۶۹ با حکم رهبر انقلاب اسلامی، به عنوان نماینده ولی فقیه در استان هرمزگان و امام جمعه بندرعباس منصوب گردید. وی به مدت ۲۹ سال، تا ۲۱ تیر ۱۳۹۸، این مسئولیت را بر عهده داشت.

آیت‌الله نعیم‌آبادی از سال ۱۳۸۱ پس از درگذشت آیت‌الله میرزامحمد انواری، به عنوان نماینده مردم هرمزگان در دوره‌های سوم و چهارم مجلس خبرگان رهبری انتخاب شد. وی در سال ۱۳۹۴ از انتخاب مجدد بازماند، اما در دوره ششم انتخابات مجلس خبرگان رهبری، به عنوان یکی از نمایندگان استان تهران برگزیده شد.

خدمات و دستاوردها

از خدمات برجسته آیت‌الله نعیم‌آبادی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

تأسیس و ساخت حوزه‌های علمیه: وی در تأسیس حوزه‌های علمیه، به‌ویژه حوزه علمیه خواهران، نقش بسزایی داشت.

ساخت مساجد: نظارت بر ساخت ۴۰۰ مسجد در استان هرمزگان و احداث مسجد جامع بندرعباس، که یکی از بزرگ‌ترین مساجد جهان اسلام محسوب می‌شود.

تألیفات علمی: نگارش ۷۸ کتاب در زمینه‌های کلامی، اعتقادی، تفاسیر قرآنی و مسائل اجتماعی.

فعالیت‌های فرهنگی و آموزشی: تدریس در حوزه و دانشگاه، تربیت روحانیون توانمند، و پایه‌گذاری دانشگاه آزاد اسلامی دامغان.

وفات و میراث

آیت‌الله نعیم‌آبادی نه‌تنها عالمی متفکر، بلکه مدیری مصلح و شخصیتی وحدت‌آفرین بود. خدمات وی در عرصه‌های دینی، فرهنگی و اجتماعی، به‌ویژه در استان هرمزگان، از وی چهره‌ای ماندگار در میان مردم ساخته است. درگذشت ایشان ضایعه‌ای بزرگ برای جامعه دینی و علمی ایران محسوب می‌شود.