ساختار پوششی پنهان و مأموران ویژه اسرائیل در ایران (۱۳۵۷–۱۳۵۳)
پایگاه اطلاع‌رسانی مرکز اسناد انقلاب اسلامی؛ بررسی اسناد و فرم‌های درخواست روادید سیاسیِ متقاضیان اعزام به ایران در دهه ۱۳۵۰ خورشیدی (۱۹۷۰ میلادی)، ابعاد مهمی از نحوه اداره، پرسنل‌چینی و تکاپو‌های دیپلماتیک و امنیتی نمایندگی اسرائیل در تهران را آشکار می‌سازد. در شرایطی که روابط ایران و اسرائیل به صورت رسمی و علنی و در سطح سفارتخانه پذیرفته نشده بود، تل‌آویو با عنوان نمایندگی اسرائیل در تهران فعالیت می‌کرد و کادر دیپلماتیک و فنی خود را تحت پوشش‌های گوناگون اداری و وابسته اداری/سیاسی روانه تهران می‌نمود.
بر اساس مکاتبات تشریفات وزارت امور خارجه ایران، روند اعزام اعضای جدید نمایندگی معمولاً با هماهنگی بخش تشریفات و اداره اطلاعات و مطبوعات صورت می‌گرفت. به عنوان نمونه، در اردیبهشت ۱۳۵۴، وزارت امور خارجه در نامه‌ای رسمی موافقت خود را با صدور روادید سیاسی جهت ورود آونر رون (Avner Ron) به‌منظور جایگزینی شیمون دیاماند (Shimon Diamand) اعلام می‌کند. این تغییر و تحولات مداوم نشان‌دهنده چرخش منظم پرسنل اداری و کادر پشتیبانی در سفارت پنهان اسرائیل در تهران است.
همچنین، نگاهی به محل تولد و مشخصات خانوادگی پرسنل نشان‌دهنده تنوع خاستگاه آنان است. نسل اول متولدین در سرزمین‌های فلسطینی/اسرائیلی (مانند شموئل گابریلی متولد حیفا، یوخانان لیونه متولد عفوله و آونر رون متولد طبریه) که عمدتاً به عنوان کارمندان دولت (Fonctionnaire d'État) و وابستگان نمایندگی مأموریت می‌یافتند. والدین برخی از این کارمندان دارای تبار اروپایی (مانند آلمان) بودند که نشان‌دهنده ترکیب جمعیتی مهاجران نسل اول و دوم به کار گرفته‌شده در دستگاه دیپلماتیک اسرائیل است.
ثبت دقیق تاریخ‌های ورود در فرم‌های شناسنامه روادید سیاسی نشان می‌دهد که در بازه زمانی دی-بهمن ۱۳۵۶ (ژانویه ۱۹۷۸)، گروهی از ماموران و وابستگان از جمله عمنون بن‌نیران، اوزی لوی، شیمون پازنت و دورون پردس به صورت هم‌زمان یا با فاصله‌های چندروزه وارد تهران شده‌اند. این ورود‌های متراکم در سال ۱۳۵۶، نشان‌دهنده حساسیت روزافزون تحولات داخلی ایران برای تل‌آویو و نیاز به تقویت کادر نمایندگی در ماه‌های منتهی به انقلاب اسلامی است.
