مرکز اسناد انقلاب اسلامی

کد خبر: ۷۵۳۸
برگی از خاطرات عبدالحمید بنابی
شیخ عبدالحمید بُنابی می‌گوید: «... یادم هست بعد از پیروزی و در سال 1358 در یک راهپیمایی بسیار مهم آیت‌الله موسوی اردبیلی، شهید قاضی، شهید مدنی، آیت‌الله میرزا محسن دوزدوزانی و علمای بزرگ دیگری حضور داشتند و مسئولان شهری هم بودند. قرار شد مسیر راهپیمایی را به‌سوی دانشگاه برگردانیم. در میدان ساعت تعدادی از اعضای منافقین خود را واردجمعیت كردند و خواستند راهپیمایی را به سمت باغ شمال كه نزدیك به میدان ساعت است، ببرند. احتمالاً هوادارانشان را در آنجا جمع كرده بودند...»
تاریخ انتشار: ۱۱:۰۲ - ۰۲ اسفند ۱۴۰۰ - 2022February 21

پایگاه مرکز اسناد انقلاب اسلامی؛ شیخ عبدالحمید بُنابی از روحانیون مبارز و انقلابی می‌گوید: نخستین و قوی‌ترین شخصیت انقلابی در تبریز كه محور همه‌ی حركات ضد طاغوتی به شمار می‌رفت، شهید بزرگوار آیت‌الله قاضی طباطبایی بود. از ایشان كه بگذریم، روحانی و علمای بزرگ دیگری هم به میزان تأثیر و توان خویش فعال بودند. اشخاص دانشگاهی، بازاری و فرهنگی تبریز هم در پیشبرد انقلاب اسلامی و بسیج مردم نقش قابل توجهی داشتند كه نباید مورد غفلت قرار بگیرد. 

از اساتید دانشگاه تبریز كسانی مثل سلیمی خلیق، دكتر اصغر نیشابوری، دكتر گلابی و... بسیار فعال و مؤثر بودند و با شهید قاضی، شهید مدنی و مدرسه‌ی علمیه ولی‌عصر(ع) در خیابان ششگلان هم ارتباط داشتند. بعد از پیروزی نیز این شخصیت‌های دانشگاهی و شاگردان و دانشجویان آن‌ها در صحنه انقلاب و در خط امام بودند و از انقلاب پشتیبانی می‌کردند. شهید قاضی و شهید مدنی و دیگر روحانیون انقلابی، به دانشگاه اهمیت بیشتری می‌دادند. 

بنده در جریان انقلاب و بعد از پیروزی، بارها در دانشگاه تبریز سخنرانی داشته‌ام؛ حتی گاهی مسیر راهپیمایی‌ها را به‌سوی دانشگاه هدایت می‌کردیم. یادم هست بعد از پیروزی و در سال 1358 در یک راهپیمایی بسیار مهم آیت‌الله موسوی اردبیلی، شهید قاضی، شهید مدنی، آیت‌الله میرزا محسن دوزدوزانی و علمای بزرگ دیگری حضور داشتند و مسئولان شهری هم بودند. قرار شد مسیر راهپیمایی را به‌سوی دانشگاه برگردانیم. در میدان ساعت تعدادی از اعضای منافقین خود را وارد جمعیت كردند و خواستند راهپیمایی را به سمت باغ شمال كه نزدیك به میدان ساعت است، ببرند. احتمالاً هوادارانشان را در آنجا جمع كرده بودند. من به اشاره علمای حاضر، بالای یك چهارپایه رفتم و سخنانی علیه گروه‌های كمونیستی و منحرف، از جمله سازمان مجاهدین ایراد كردم كه مردم با صدای بلندی تائید كردند و « صحیح است »گفتند. آنگاه با صدای بلندی شعار دادم: « لا إله إلا الله، مسیر ما دانشگاه! » علما و مردم نیز آن شعار را تكرار كردند. بدین گونه نقشه منافقین نقش بر آب شد و جمعیت به طرف دانشگاه حركت كرد و در دانشگاه قطعنامه‌ای از سوی راهپیمایی كنندگان قرائت گردید. 



منبع:خاطرات شیخ عبدالحمید بُنابی، انتشارات مركز اسناد انقلاب اسلامی،صص168-169

ارسال به دوستان
نسخه چاپی
ارسال نظر