آیت‌الله علی آل‌اسحاق می‌گوید: یک پیره زن صد ساله را برای کشف حجاب آوردند در زنجان تا از او عکس بگیرند یک لباس بی‌آستین به پیرزن می‌پوشانند و کلاه پهلوی بر سرش می‌گذارند، با لباس بی‌آستین، کشف حجاب و کشف عفت می‌کردند، چند قدمی که پیرزن را می‌آورند، می‌بینند سنگین شده، بعد متوجه می‌شوند که او از ناراحتی مرده است، مأمورین می‌گویند که او هم باید در عکس باشد، بالاخره جسد پیرزن را می‌آورند و پسرهایش او را کنار کمر پدرشان نگه می‌دارند و عکس می‌گیرند.

با وجود تلاش رژیم پهلوی در رفع حجاب، زنان محجّبه و متدّين همدان، همچنان پوشش خود را براى مقابله با رژيم، با استفاده از لباس‌هاى بلند و دستكش سياه حفظ مى‌كردند. آنها همچنين براى پوشش موهاى خود از كلاه استفاده مى‌كردند. مقاومت زنان همدان در امر کشف حجاب به حدى بود كه پس از سقوط ديكتاتورى رضاخان در شهريور 1320، مجدى حكمران همدان، به وزارت كشور نوشت: «در اين شهر، زن‌ها از هر طبقه در كوچه و بازار خيابان با چادرنماز يك‌رنگ راه مى‌روند و ممانعتى هم نمى‌شود.»

اگرچه سیاست استعماری کشف حجاب در کرمان با تمام مساعی و اعمال زور پیگیری شد اما مقاومت مردم کرمان باعث شد کشف حجاب در این ایالت به نتیجه دلخواه رضاخان نرسد. به طوری که رئیس‌الوزراء، محمود جم به ایالت کرمان نوشت: «از قرار اطلاعاتی که می‌رسد بانوان در ولایات با چارقد در معابر عبور و مرور می‌نمایند. حتی بعضی‌ها به‌طور مضحک‌ خود را به اشکال مختلف و عجیبی درآورده و مستور می‌دارند، چون ادامه این وضعیت غیرمطلوب و باعث مسئولیت است، اکیداً مقرر می‌گردد که هرچه زودتر این رویه متروک و هیچ‌کس از بانوان نباید با چارقد در معابر دیده شوند.» وی همچنین طی نامه‌ای به وزارت معارف و اوقاف نوشت: «از قراری که ایالت کرمان اطلاع می‌دهد چندی قبل در نتیجه اقدامات متخذه معلمات و محصلات دبیرستان آنجا کشف حجاب نموده بودند، ولی اخیراً غیر از چند نفر محصلات عموم معلمات و محصلات مجدداً مستور و با چادر به دبیرستان می‌روند.»

مخالفان حجاب تلاش كرده‌اند تا با طرح این موضوع كه حجاب مخل آزادی زنان است بی‌حجابی را رواج دهند، در صورتی كه با مطالعه تاریخ می‌توان دریافت كه سیاست كشف حجاب رضاخان میرپنج، نه تنها آزادی را برای زنان به ارمغان نیاورد بلكه زنان را از فعالیت‌های اجتماعی و حضور در جامعه محروم و پایه‌های رژیم "دیكتاتوری" رضاخان را تقویت كرد.