مرکز اسناد انقلاب اسلامی

به مناسبت سالروز رحلت زعیم حوزه نجف
جمع کوچکی از فضلای معتمد نزد ‌‌‌‌‌‌‌‌آیت‌‌‌‌‌‌‌الله العظمی خویی حضور داشتند. یک نفر از حاضرین نقل می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند که چندی است در ایران مسئله‌ جدیدی رسم شده است. ایشان در جواب می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گوید چه رسم شده؟ آن طلبه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گوید: «رسم انداخته‌­‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند که بعد از نمازها بگویند: «خدایا، خدایا، تا انقلاب مهدی، خمینی را نگه‌دار از عمر ما بکاه و بر عمر او بیفزای».‌‌‌‌‌‌‌‌ آیت‌‌‌‌‌‌‌الله خوئی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گوید: «خوب چه اشکالی دارد؟» یکی از حاضرین می­گوید: نوعی بدعت بعد از نماز و در تعقیبات نماز ایجاد شده و در جواب ایشان می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گوید: «دعاست و بدعت نیست.» یک نفر از حاضرین می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گوید: بنابراین شما این را امری راجح می‌دانید. ‌‌‌‌آیت‌‌‌‌‌‌‌الله خویی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌فرمایند: «بلکه واجب می‌دانم.»
تاریخ انتشار: ۱۱:۵۷ - ۱۷ مرداد ۱۴۰۰ - 2021August 08

پایگاه مرکز اسناد انقلاب اسلامی؛ آیت‌الله العظمی سید ابوالقاسم خوئی زعیم حوزه نجف سالیان متمادی کسوت مرجعیت پس از آیت‌الله حکیم را بر عهده داشت. وی از همراهان نهضت اسلامی به رهبری امام خمینی بود و هیچ گاه از حمایت و پشتیبانی از انقلاب اسلامی ایران دریغ نکرد. هرچند تلاش‌های گسترده‌ای به جهت تحریف شخصیت آیت‌الله خوئی صورت گرفت اما اسناد و خاطرات متعدد منتشر شده نشان از نظرات آیت‌الل خوئی نسبت به سیاست و حکومت اسلامی دارد.


*** واکنش به شعار « خدایا، خدایا، تا انقلاب مهدی، خمینی را نگه‌دار» ***

آیت‌الله سید عبدالهادی حسینی شاهرودی در خاطرات خود به نقل از آیت‌الله برهان خاطره قابل تأملی را روایت می‌کند: مجلس کاملاً خصوصی بود و عوامل امنیت بعث حضور نداشتند، از طلاب متفرقه نیز احدی نبود. جمع کوچکی از فضلای معتمد نزد ‌‌‌‌‌‌‌‌آیت‌‌‌‌‌‌‌الله العظمی خویی حضور داشتند. یک نفر از حاضرین نقل می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌کند که چندی است در ایران مسئله‌ جدیدی رسم شده است. ایشان در جواب می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گوید چه رسم شده؟ آن طلبه می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گوید: «رسم انداخته‌­‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند که بعد از نمازها بگویند: «خدایا، خدایا، تا انقلاب مهدی، خمینی را نگه‌دار از عمر ما بکاه و بر عمر او بیفزای».

‌‌‌‌‌‌‌‌آیت‌‌‌‌‌‌‌الله خوئی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گوید: «خوب چه اشکالی دارد؟» یکی از حاضرین می­گوید: نوعی بدعت بعد از نماز و در تعقیبات نماز ایجاد شده و در جواب ایشان می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گوید: «دعاست و بدعت نیست.» یک نفر دیگر از حاضرین اشکالی دیگر مطرح کرده و ایشان جواب می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهد. و بالاخره اشکال سوم را آقای خوئی جواب می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دهند و در نهایت یک نفر از حاضرین می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گوید: بنابراین شما این را امری راجح می‌دانید. ‌‌‌‌آیت‌‌‌‌‌‌‌الله خویی می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌فرمایند: «بلکه واجب می‌دانم.»[1]


*** توافق آیت‌الله خوئی و شهید صدر بر تشکیل حکومت اسلامی ***

آیت‌الله حسینی شاهرودی در بخش دیگری از یادمانده‌های خود درباره مراودات شهید صدر و آیت‌الله خوئی می‌گوید: روزی بنده به اتفاق ‌‌‌‌‌‌‌‌آیت‌‌‌‌‌‌‌الله سید کاظم حائری و ‌‌‌‌‌‌‌‌آیت‌‌‌‌‌‌‌الله سید محمود‌‌‌‌‌‌‌‌‌ هاشمی‌شاهرودی خدمت استاد شهید بودیم. ایشان ناراحت بودند و چهره‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ای پریشان گرفته بودند. حزب بعث حاکم بر عراق از یک‌سو سخت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیری و برخورد با حوزه‌ی علمیه‌ی نجف اشرف را شدت بخشیده و از سوی دیگر با مؤمنین و انقلابیون عراق برخورد کرده و جمع زیادی را زندانی و مشکلاتی فرا راه تبلیغات دینی و مکتبی ایجاد کرده بود.

از طرفی دیگر، ‌‌‌‌‌‌‌‌آیت‌‌‌‌‌‌‌الله خویی در سنِ کهولت پس از رحلت ‌‌‌‌‌‌‌‌آیت‌‌‌‌‌‌‌الله حکیم به مرجعیت رسیده بودند و از توان برخورد، کم­بهره بودند. افراد فعال در بیت مرجعیت که پیگیر مشکلات سیاسی و غیرسیاسی مؤمنین بودند نیز به ایران هجرت کرده‌ بودند به مناسبت این مسائل استاد شهید فرمودند: «در آغاز و شروع حرکت انقلابی با هدف تشکیل حکومت اسلامی در عراق با ‌‌‌‌‌‌‌‌آیت‌‌‌‌‌‌‌الله خویی نشست‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها و مباحثاتی ویژه­ی مسائل انقلابی داشته‌ایم و بر تشکیل حکومت اسلامی [از دیدگاه فقهی] توافق کرده بودیم.»[2]



پی‌نوشت:

1. تداوم اندیشه (خاطرات آیت‌الله سید عبدالهادی حسینی شاهرودی)، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، به نقل از بولتن مجلس اعلای انقلاب اسلامی توسط آیت‌الله شیخ علی‌اکبر برهان

2. تداوم اندیشه (خاطرات آیت‌الله سید عبدالهادی حسینی شاهرودی)، مرکز اسناد انقلاب اسلامی


ارسال به دوستان
نسخه چاپی
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر: