پایگاه اطلاع‌رسانی مرکز اسناد انقلاب اسلامی؛ رئالیسم جدید و سیاست خارجی عنوان یادداشتی است که در ستون نگاه روزنامه ی کیهان روز یکشنبه ۲۲ آبان سال ۱۳۷۳ به قلم محمد محمودی به نگارش درآمده است.
در ابتدای این یادداشت آمده است؛
سیاست خارجی ما همیشه متاثر از موقعیت ژئوپلتیکی و استراتژیکی کشور در منطقه خلیج فارس بوده است. اما بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، ویژگی مهمتر یعنی انقلابی و اسلامی شدن نیز بر آن افزوده شده و سیاست خارجی را نه تنها در منطقه بلکه در سرتاسر کره خاکی منحصر بفرد و با مشخصه های کاملا متفاوت از سایر مکاتب و اسلوبهای سیاست خارجی نموده است.
ویژگی های نشات گرفته از موقعیت ژئوپلتیکی و وضعیت استراتژیکی کشور تا قبل از پیروزی انقلاب، عامل شتاب دهنده و محرک سیاست خارجی بوده، در حالی که پس از پيروزی انقلاب به عامل بازدارنده و کند کننده مبدل شدند مضافا اینکه ویژگی های انقلابی و اسلامی سیاست خارجی نیز که برای اولین مرتبه در تاريخ دیپلماسی جهان معاصر، مشخصه مکتبی بودن آن هم از نوع انقلابی ترین را به سیاست خارجی می داد موجب شد تا عوامل بازدارنده و کند کننده، انسجام یافته تر گردد و موانع بی شماری را بر سر راه سیاست خارجی فراهم نماید.
سپس می خوانیم؛
سیاست خارجی در چنین شرایطی بر خلاف گذشته نه چندان دور در برابر دو عامل قرار گرفته است که از نظر دولت‌ها منفی تلقی می شدند؛
- عامل انقلابی که قبح امپریالیسم و بطالت ایده کمونیزم را در تفکر جهانيان شکسته و پیام نوین نه شرقی نه غربی را در روابط بین الملل مطرح می کرد.
- عامل اسلام درست در شرایطی که نظام سرمایه داری امپریالیستی و ایدئولوژی ضد مذهب کمونیزم، جهان را بین خود تقسیم کرده و بشر را بخاطر ترس از جنگ اتمی به زندگی در پرتو صلحی بدتر از جنگ عادت داده بودند، چهره واقعی اسلام با شعار نبرد حق علیه باطل که پیامی کاملتر از سایر انقلاب‌های پيشين به رهبری امام کبیرمان را به همراه داشت ظهور کرد.
بر افروختن آتش جنگ علیه انقلاب اسلامی در حقیقت با هدف تغییر نظامی بود که نه تنها بر دو عامل ثابت و مهم تکیه داشت بلکه دو مشخصه نوین خلاف اراده سلطه جهانی را نیز کسب کرده بود و بیم آن می رفت تا شرایط منطقه و مرزهای گسترده جهان اسلام را تغییر دهد. سپری شدن دوره طولانی جنگ همه جانبه جهانی علیه ما با حفظ موقعیت استراتژیکی، اصول و اهداف اولیه یعنی کفر ستیزی و عدالتجویی بدون وابستگی به شرق و غرب، در حد یک اعجاز بود که مقرون ایمان و استقامت ملت، تدبیر و درایت رهبران و تلاش‌های دستگاه سیاست خارجی کشور بوده است.
سیاست خارجی ما اکنون نیز در برابر موانع و مشکلات متعددی قرار دارد. موانعی که دشمنان بخاطر اصرار نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران بر مواضع اسلامی و انقلابی پیش روی آن قرار داده اند. تبلیغات گسترده شبانه روزی جهانی علیه جمهوری اسلامی ایران بخاطر مخالفت با سیاست های توسعه طلبانه رژیم صهیونیستی در کشورهای اسلامی و یا پایداری ما تا مرز درک بهتر برخی کشورهای غربی حامی سلمان رشدی از این حقیقت که دفاع از رشدی به معنای اهانت به اسلام و عقاید مسلمانان تلقی می‌شود و با دامن زدن اجانب به ادعاهای واهی امارات همه حکایت از همان چهار ویژگی اولیه نظام جمهوری اسلامی و کشور دارد.
یادداشت فوق اینگونه ادامه می یابد که شرایط آینده روابط بین المللی از دید متخصصین این رشته به مراتب از گذشته پیچیده تر و متمایز خواهد بود و سیاست خارجی لازم است با توجه به شرایطی که پیش روی دارد با تحلیل، نظریه و تئوری، استراتژی برخورد با این وضعیت ها را طراحی نماید. کشور ما همچنان از اهمیت استراتژیکی گذشته و به مراتب بالاتر برخوردار می باشد و اصول و آرمان اولیه انقلاب اسلامی را سرلوحه فعالیت‌های فراملی و منطقه ای خود قرار داده است و این نیز واقعیت دارد که به دلیل یک قدرت منطقه ای بودن حتی دشمنان نیز نمی توانند نقش و جایگاه ما در تامین امنیت و همکاری منطقه ای را نادیده گیرند.
در بخش پایانی یادداشت میخوانیم؛
ناگفته نماند تغییر وضعیتی که هم اکنون سیاست خارجی ما با آن روبرو است در آینده به مراتب به خاطر حضور اجانب در منطقه استراتژیک خلیج فارس بیشتر خواهد شد. حضوری که بدون شک تفاوت فاحشی با دوره قبل از آن بر روابط خارجی ما در قبال کشورهای همسایه حوزه جنوبی خليج فارس خواهد داشت. از طرفی دشمنان اسلام در تلاشند تا با آشتی میان اعراب و اسرائيل جهت دشمنی با اسرائیل را به سمت ایران سوق دهند و این امر نیز تحرک و تلاش بیشتر سیاستمداران ما را برای نه تنها خنثی کردن آن بلکه مخالفت از خروج رژیم صهیونیستی از انزوا می طلبد.
