وقتی که رژیم پهلوی در صدد برآمد تا با اهانت به مقام پیامبر اسلام(ص) رسمیت تاریخ هجری شمسی را ملغی نماید، رسماً دست به معارضه با اسلام زد و به محو نشانه‌های تجلی فرهنگ اسلامی مبادرت نمود. تصور شاه این بود که اگر پایگاه‌های معنوی اسلامی را از اذهان خارج سازد به همه قدرت‌های مقاوم مسلط شده و نهضتی با عنوان اسلامی به وجود نخواهد آمد. یکی از مخالفین سرسخت و جدی تغییر تاریخ هجری به شاهنشاهی، آیت‌الله العظمی سید محمدرضا گلپایگانی بود. وی در تصویب طرح تغییر تاریخ از شمسی به شاهنشاهی، مجلس سنا را مقصر می‌دید. به همین علت با  ارسال تلگرافی به روسای مجلسین سنا مخالفت خود را با تغییر تقویم مطرح کرد.

در اواسط دهه پنجاه و با اوج‌گیری ناسیونالیسم باستان‌گرایانه پهلوی، تقویم کشور اساساً دگرگون شد به این صورت که مبدأ آن به‌کلی تغییر کرد و آغاز تاجگذاری کوروش هخامنشی سرآغاز این گاهشماری قرار گرفت. این امر واکنش‌های گسترده‌ای را از سوی گروه‌های مختلف و اقشار گوناگون جامعه به دنبال داشت؛ روحانیون مهم‌ترین طیف مخالف تغییر مبدأ بودند چراکه این اقدام را ضداسلامی می‌دانستند و بیش از سایر اقشار به اندیشه‌های ضددینی و گرایشات افراطی حکومت به ایران باستان و ناسیونالیسم اغراق‌آمیز آن پی برده بودند. این موضوع در پیشبرد روند انقلاب و فروپاشی سلطنت پهلوی تأثیراتی بر جای نهاد.