محمد نخستین گفت: «در «مالکیه»؛ حوالی سوسنگرد کانالی حفر کردیم ولی ۲۰ متر مانده به رودخانه دست نگه داشتیم؛ بنا داشتیم زمانی که عراق قصد حمله داشت آن ۲۰ متر را بِکَنیم و آب رودخانه را در آن بیندازیم تا تانک‌ها غرق شوند، اما یک شب باران شدیدی آمد و آن ۲۰ متر را شُست، آب در کانال رفت و عراقی‌ها و تانک‌های‌شان زیر آب رفتند؛ بعثی‌ها به ناچار تا هویزه عقب نشستند؛ به عقیده من، چمران با حفر کانال‌ها و جاری ساختن آب در آن ناجی خوزستان شد».