در سال‌های پایانی جنگ جهانی اول و آستانه اجرای قرارداد ۱۹۱۹، خودکشی دو تن از افسران ارشد ژاندارمری در فارس و جنوب کشور به‌نام‌های کلنل فضل‌الله‌خان آق‌اولی و سرگرد علی‌قلی‌خان پسیان  به نمادی از جانفشانی در برابر نفوذ بریتانیا بدل شدند. این دو افسر که مطابق با مقررات تحمیل شده نظامی که ارتقای درجه مشروط به موافقت و اعطا توسط مستشاران نظامی بیگانه در پلیس جنوب می‌کرد، این ننگ را بر نتافته و در اعتراض به آن، خودکشی کردند.